Wit in it Wikelslân

In de voorbije winterperiode heb ik veel foto’s gemaakt van het wit berijpte Wikelslân bij Earnewâld …

Met het huidige weertype is het er weer donker. Zo’n grote witte zilverreiger valt nu weer extra op …

Earrebarren yn it Wikelslân

Vanmiddag heb ik weer eens een fotokuiertje gemaakt in it Wikelslân, een stuk natuurgebied vlak ten noorden van Earnewâld. Hoewel er nog enkele wandelaars waren, zag ik er vandaag voor het eerst sinds lange tijd meer ooievaars (‘earrebarren’ in het Fries) dan mensen …





Afgelopen winter heb ik in de buurt van Earnewâld weliswaar ook regelmatig enkele ooievaars zien rondscharrelen, maar op dit moment zijn de meeste nesten in de omgeving weer bezet …





Dit koppel had wel een heel mooi plekje gevonden. Op de eerste foto is het nest nog net te zien boven het eind van het bruggetje, midden in het rietland, daar komt niemand bij …





Een mooie close-up van de ooievaars op dat nest zat er dan ook niet in tussen die warboel van takken, maar gelukkig wilde een ooievaar op een beter bereikbaar nest wel even gewillig voor me poseren …





Terwijl ik terugliep naar de auto was een andere ooievaar nog zo vriendelijk om even in een mooie glijvlucht vlak bij me langs te vliegen. Het voorjaar lijkt te zijn begonnen op de laatste dag van de wintertijd …




Skywatch Friday 320

Sinds enkele dagen is het echt herfst in Fryslân …

Since some days it’s really fall in Fryslân …





Spelend met de zonnestralen, jaagt wind de wolken voort langs ’t zwerk …

Playing with the sun rays, wind is blowing the clouds along the sky …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Zilverreiger in ’t Wikelslân

Ze zijn d’r weer … grote zilverreigers …





Het heeft even geduurd voordat ik een exemplaar tegen het lijf liep, dat wel even voor me wilde poseren binnen het bereik van mijn zoomlens …





Maar tijdens een ritje langs het Wikelslân bij Earnewâld was het onlangs toch zo ver …





Na drie foto’s vond hij het welletjes en scharrelde hij langzaam uit beeld achter het bos bies.

Tijmen bij de ooievaars

Terwijl Pepijn en beppe zich vermaakten bij de kinderboerderij, maakte ik met kleinzoon Tijmen een fotokuier in het Wikelslân bij Earnewâld. We waren nog maar net onderweg, toen de eerste ooievaar al over ons heen zweefde …





Die moest natuurlijk meteen op de foto. Daarbij ontdekte Tijmen dat dat nog lang niet meeviel, want zo’n vogel vliegt steeds zomaar weer uit beeld, en dan moet je ook nog eens scherpstellen …





Toen ik even later een ooievaar achter een rietkraag neer zag strijken, fluisterde ik Tijmen toe dat hij heel stilletjes naar het bruggetje moest lopen, zodat hij de grote vogel daar vandaan kon fotograferen …





En dat lukte prima! kijk eens wat een mooie foto Tijmen heeft gemaakt van de foeragerende ooievaar. Trots als een pauw liet hij me het resultaat meteen zien …





Nadat we weer een stukje verder waren gelopen, zag Tijmen een vogel tussen het riet zwemmen …





Even later had Tijmen ook de meerkoet, die bezig leek te zijn met nestmateriaal, mooi op de foto gezet …





Terwijl we enige tijd later weer over een bruggetje liepen, knielde Tijmen daar even neer …





“Ik heb de wolken op het water gefotografeerd, pake,” zei hij lachend …





En natuurlijk moest pake ook even op de foto …





Op weg terug naar de auto lukte het Tijmen om een foto te maken van een paar ooievaars, die mooi op hun nest zaten …





En wie nu denkt dat dit het was, die heeft het helemaal mis, want we hebben samen nog veel meer gezien en gefotografeerd. Daarover later meer!

Zeearend in de Alde Feanen

Gisteren ben ik weer eens met mijn fotomaatje Jetske op pad geweest. Jetske had vooraf laten weten, dat ze wel eens naar het opnieuw ingerichte Wikelslân bij Earnewâld wilde, waar ik onlangs de ooievaars en hun nesten fotografeerde. Om daar een fotokuier te kunnen maken, adviseerde ik Jetske om haar laarzen mee te nemen, want op verschillende paden in it Wikelslân zak je hier en daar tot je enkels in de modder …





It Wikelslân maakt net als alle natuurgebieden rondom het watersportdorp Earnewâld deel uit van Nationaal Park de Alde Feanen (de Oude Venen), een bijna 4.000 ha grote laagveenmoeras. Het is een zeer afwisselend landschap bestaande uit meren, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen …





De landschappelijke variatie zorgt er voor een enorme rijkdom aan planten en dieren. Zo komen er in de Alde Feanen ongeveer 450 soorten planten voor en broeden er ruim 100 soorten vogels. Ik verheug me nu al op de libellen en waterjuffers die hier over enige tijd waarschijnlijk in grote aantallen zullen rondzweven …





Verschillende keren zagen we ooievaars voorbij vliegen, op zoek naar nestmateriaal of voedsel …





Op een bepaald moment wees ik Jetske op een roofvogel, die in de verte boven het rietland cirkelde. In eerste instantie dachten we dat het wellicht een kiekendief was, maar toen ik aan het eind van de middag de foto’s op de pc bekeek, kwam ik tot de conclusie dat het zeer waarschijnlijk ging om een zeearend, vanwege zijn enorme formaat ook wel een ‘vliegende deur’ genoemd …





Onlangs werd er op een dag waarop ik in het gebied was geweest bij Omrop Fryslân melding gemaakt van een zeearend in de Alde Feanen. Toen zei ik nog tegen Aafje, dat ik die nog wel eens voor mijn camera wilde hebben. Veel kans om mooie foto’s van deze imposante vogel te maken kregen we gistermiddag niet, hij gaf ons al snel het nakijken, maar mijn dag kon al niet meer stuk … 🙂




Geen ooievaar te zien

Vanmiddag heb ik weer even een ritje naar de gaswinningslocatie bij Earnewâld gemaakt, want ik wilde eens even kijken hoe het er met de ooievaars voor staat, nadat drie van hun grote, alweer bewoonde nesten donderdag met zwaar materieel van die locatie zijn verwijderd





Alle (nieuwe) nestpalen rond de gaswinningslocatie – en dat zijn er toch zeker een stuk of vier, vijf – stonden er leeg en verlaten bij, en ik heb in de verste verte geen ooievaar kunnen waarnemen …





Er struinden wel een aantal grote zilverreigers in de land rond, maar zodra die mij zagen naderen, gingen ze er rap vandoor …