Op weg naar Terschelling

Na afloop van een warm en zonnig weekend, waarin in ons tuintje voor het eerst dit jaar de tropische 30 graden werd bereikt, was het grijs en kil toen wij maandagochtend 29 mei rond 9:20 uur in haven van Harlingen aan boord rolden van de MS Friesland. Jawel, voor het eerst rolden we eens aan boord van een veerboot naar één van de Waddeneilanden …

Toen Aafje vorig jaar oktober voorstelde om in juni een week naar Terschelling te gaan, heb ik daar meteen mee ingestemd, maar wel onder de voorwaarde dat we de auto mee zouden nemen. Tot nu toe waren we altijd gewend om fietsen te huren op de Waddeneilanden, maar dat was me de vorige keer op Terschelling slecht bevallen …

Na twee ritjes op een e-bike die nauwelijks enige ondersteuning bood, hebben we indertijd op de laatste dag van ons verblijf alsnog een auto moeten huren om het strand te kunnen bereiken en nog wat van het eiland te kunnen zien. Dat zou me niet nog eens overkomen …

Met mijn in oktober nog niet te voorziene buikklachten en de daarmee gepaard gaande achteruitgang van mijn conditie kwam de auto op het eiland nu helemaal goed van pas. En pas als je zelf met de auto inscheept, zie hoeveel auto’s er elke keer op zo’n veerboot mee gaan …

Het vertrek was weliswaar grijs en kil, maar eenmaal op open zee begon het wolkendek te breken en maakte de grijze grauwsluier plaats voor een veel vriendelijker licht …

Tegen het middaguur bereikten we Terschelling en kon de vakantie echt beginnen …

Een vergeefse poollichtjacht

Het werd nog best gezellig nadat ik gisteravond tijdens mijn poollichtjacht tegen 23:00 was neergestreken op één van de bankjes op de zeedijk bij Paesens Moddergat. Bij het monument stond een groepje poollichtjagers en ook aan de voet van de zeedijk stonden een paar fotografen bij de oude palenrij, verder werd de dijk regelmatig beklommen door passanten die ook even een kijkje kwamen nemen en wel even een praatje wilden maken.

Poollicht kregen we er echter niet te zien. De nog bijna volle maan stortte een zee van licht uit over het Wad, maar wat belangrijker was: het magnetisch veld bleef noordelijk gericht, waardoor het poollicht te zwak bleef om tot onze contreien door te dringen. En dat terwijl het magnetisch veld donderdag wel keurig zuidelijk was bij de veel zwakkere impact van de M-flare. En zo blijft het elke keer weer tot het laatste moment afwachten of een kans op poollicht in onze regionen ook echt tot poollicht zal leiden …





Op een paar plaatsen aan de Friese Waddenkust en op Terschelling werd wel fotografisch poollicht vastgelegd, enkele foto’s daarvan zijn te zien op de site van Omrop Fryslân. Waar ik al bang voor was, werd afgelopen nacht bevestigd: mijn huidige camera is voor dit werk absoluut niet geschikt, want op mijn foto’s zijn slechts de lichtjes van de Waddeneilanden en Lauwersoog te zien. Fotografisch poollicht is in feite hetzelfde als visueel poollicht, het enige verschil is dat een camera een lange sluitertijd aan kan dan je ogen, en dus die kan meer licht opvangen en daarom toch poollicht weergeven. Maar ja, mijn camera heeft helaas een maximale sluitertijd van 15 seconden en sterke beperkingen m.b.t. de ISO-waarden.

Enfin, het was in elk geval weer een spannende poollichtjacht. En als mijn lijf en leden het toelaten, ga ik bij een volgende kans zeker weer op pad, want ooit zullen we toch ook hier weer een visueel spektakel zoals in oktober 2003 te zien krijgen. En misschien moet ik maar eens een crowdfundingactie starten t.b.v de aanschaf van een gedegen spiegelreflexcamera …  😉

 

’t Wad op zeeniveau

Nadat ik het Wad bij Zwarte Haan een tijdje had bekeken vanaf de dijk, ben ik nog even afgedaald naar zeeniveau …





De slenk ziet er vanuit dit perspectief ineens heel anders uit …





Aan de overkant van de slenk grazen een paar schapen en in de verte kunnen we nog net de koeien ontwaren …





Er dobbert een vogel op het wateroppervlak …





Verder is het rustig hier op het Wad … heel rustig en leeg …





Helemaal stil en verlaten was het echter niet, de zonnende dame en haar gezelschap vallen hier toch wel op, want zoveel badgasten komen hier normaal gesproken niet …





En daar komt pa met de kinderen terug van hun Wadwandeling. Dit soort avonturen is echter niet helemaal zonder risico. De vorige keer dat ik hier bij Zwarte Haan was, hoorde ik op weg terug naar huis bij Omrop Fryslân dat de hulpdiensten waren uitgerukt voor een vrouw, die bij Zwarte Haan op eigen initiatief en gelegenheid het Wad was opgewandeld en daar werd overvallen door het opkomende water …





En dan is het tijd om de blik weer op het vasteland te richten, waarboven intussen meer en meer wolken werden gevormd en samengepakt …





Ik beklim de dijk weer om mijn rit langs het Wad nog een stukje te vervolgen …





Morgen plaats ik in het kader van Skywatch Friday een paar actuelere foto’s, en dan zien we in het weekend wel verder …

Aan d’and’re kant ligt Ameland

Zo, de broodjes zijn op, de benen hebben hun rust gehad, tijd om weer even in beweging te komen …





We nemen even een kijkje bij dat vreemde uitkijkpunt aan de buitenzijde van de dijk. Vermoedelijk heeft dit iets te maken met het H.G. Miedemagemaal dat hier aan de landzijde van de dijk staat, en dat zorgt voor de afwatering van het Bildt in de Waddenzee …





Voor mij is het gewoon een prachtig uitzichtpunt, waar je je – bijna aan het eind van de wereld – even los voelt komen van de aarde …





Maar het is nog niet niet helemaal het eind van de wereld … als je goed kijkt, dan zie je aan de overkant nog net heel vaag de rood-witte vuurtoren van Ameland staan …





In de verte zweven zeilboten voorbij, dichterbij zien we het niet zo gek veel voorkomende fenomeen van de spelende mens op het Wad …





Draaien we de blik wat naar rechts, dan zien we opnieuw het buitendijks grazende vee, maar het ging me hier om het patroon van de paaltjes in het land …





Morgen dalen we nog wat verder af, en zetten we hier even voet op het Wad …

De warmte voorbij

“Als ik jullie een advies mag geven, en dat mag ik als behandelend arts op zijn tijd best eens doen, dan raad ik je aan om maar niet meer op vakantie naar Zuid-Frankrijk te gaan,” luidde één van de adviezen van mijn neuroloog, nadat hij in oktober 2004 de diagnose MS bij me had gesteld. “Als je met MS de warmte gaat opzoeken, dan is dat in zekere zin vragen om problemen,” voegde hij er aan toe …





Dat advies hebben we meteen ter harte genomen. We hebben nog eenmaal een heerlijk weekje aan de Franse noordwest kust doorgebracht, en verder zijn we steeds in eigen land gebleven. Sindsdien heb ik vrijwel ieder jaar wel eens last gehad van de warmte, maar tot dit jaar bleef dat eigenlijk steeds beperkt tot één of twee dagen achtereen. In deze warme zomer van 2014 heb ik nu al ruim drie weken aan één stuk last van de warmte. Als gezond mens kun je je niet voorstellen hoe warmte en vermoeidheid je geleidelijk weten te slopen door je ledematen te vullen met lood en je hoofd te voorzien van wollige mistflarden …





Gelukkig zijn de scherpste kantjes er intussen wel vanaf, maar voordat de warmte mijn lijf echt heeft verlaten, zijn we nog een kleine week verder, vrees ik, want zodra ik gisteren een lange broek aan had, leken mijn bovenbenen weer in brand te staan. Toch wil ik nu maar proberen om de draad van het bloggen maar weer voorzichtig op te pakken, want als ik dat niet doe, dan bestaat de kans dat ik van vermoeidheid afglijd naar luiheid, en dat wil ik koste wat ’t kost zien te voorkomen …





Van echte fotokuiers zal eerst nog wel niet veel terechtkomen, daarvoor ontbreekt me nog de kracht. Daarom zal ik hier eerst wat foto’s de revue laten passeren, die ik in de afgelopen weken heb gemaakt. Ik heb namelijk niet alleen maar in mijn hangmat en voor de buis gehangen. Op verschillende warme dagen ben ik in de auto gestapt om een ritje te maken en even ergens op een lommerrijk plekje aan de waterkant te zitten. Daarnaast heb ik een paar wat langere ritten gemaakt om te kijken naar de oogstwerkzaamheden op de Friese klei en even uit te waaien langs het Wad. En ik heb zelfs in de buurt van een bankje of een picknicktafel her en der wat macrofoto’s kunnen maken. Dat alles en meer hoop ik hier de komende tijd voor het voetlicht te brengen …




2013 in beeld: september – SWF 281

In het kader van de terugblik op 2013 ben ik vandaag toe aan de maand september. Ook deze maand begon weer warm.
Op 5 september was het zelfs bij zonsondergang aan het Wad nog bijna tropisch warm …

I am still looking back at 2013 these days. Today the focus is on September. The month started warm
On September 5 it was almost tropical warm during sunset at the Waddensea in the Northern part of the Netherlands …






De vakanties waren voorbij, maar er waren nog steeds vrij veel zeilboten op de Friese meren …

The holidays were over, but there were still a lot of sailing boats on the Frisian lakes …





De dobbe in het Weinterper Skar lag er op 27 september bij als een spiegel …

The small lake in one of my favourite nature reserves was like a mirror on September 27 …





Tegen het eind van de maand werd het Friese luchtruim weer regelmatig gevuld met grote groepen ganzen …

By the end of the month the Frsian airspace was regularly filled with large groups of geese again …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Skywatch Friday 266

Vorige week toonde ik hier foto’s van een zomerse zonsondergang bij de Waddenzee, toen leek de zomer nog lang niet ten einde …

Last week I showed some shots of a summer sunset near the Wadden Sea, at that moment the summer didn’t seem to come to an end …





Twee dagen later zagen de weerkaarten er ineens heel anders uit …

Two days later the weather maps had changed completely …





Als gevolg daarvan hadden we deze week veel wolken en op sommige plaatsen viel erg veel regen …

As a result of that we had a week with a lot of dark clouds and at some places there was a lot of rain …





Maar gisteren hadden we ineens weer een stralende dag …

But yesterday we had a lovely bright day again …





Bij een temperatuur van ongeveer 20 ºC heb ik gistermiddag een tijdje heerlijk op de oever van één van de Friese meren gezeten …

At a temperature of about 20 ºC I’ve had a great time sitting on the bank of one of the Frisian lakes yesterday afternoon …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!