Skywatch Friday 403 – Kersteditie

Voor deze Kersteditie van Skywatch Friday ben ik het archief ingedoken, want van de grijze lucht van de afgelopen week heb ik niets kunnen maken. Deze foto’s heb ik op 27 december 2007 gemaakt in het Weinterper Skar, toen liet Koning Winter zich van zijn mooiste kant zien …

For this Christmas edition of Skywatch Friday I took some pictures from my archive, because I coulnd’t make anything of the grey skies we had overhere this week. I made these pictures on December 27, 2007 in my favorite area the Weinterper Skar, when King Winter showed its best side …









En tot slot voor jullie allemaal:
Gezellige Kerstdagen en een Gelukkig en Gezond 2017!

And finally for all of you:
Merry Christmas and a Happy and Healthy 2017!





Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Spiegelende vennetjes

Dit zouden best eens de laatste foto’s kunnen zijn, die ik dit jaar in het Weinterper Skar heb gemaakt. Intussen zijn deze foto’s ook alweer bijna een week oud, maar ik kan er met het donkere en sombere weer van de laatste dagen niet toe komen om er op uit te trekken. En als het weer niet verbetert, dan zie ik het er dit jaar ook niet meer van komen …

De laatste maanden heb ik me vooral gericht op het midden en het zuiden van het Skar, omdat de noordkant vanwege de werkzaamheden zo mogelijk nog moeilijker toegankelijk was dan de zuidkant. De onderstaande foto toont een deel van het meest zuidoostelijke ven in het Weinterper Skar zoals het er vorige week vrijdag bij lag, met op de achtergrond de vernieuwde N381 …

Als we op die plek de blik in zuidwestelijke richting wenden, dan zien we een paar dode bomen, die aan de andere kant van het pad al jaren met hun voeten in het water staan …

Pakweg twintig meter verderop staat het meest zuidelijke bankje in het Weinterper Skar. Om eventueel een derde bankje langs het nieuwe pad te krijgen, zou dit bankje opgeofferd moeten worden … Daar kon ik natuurlijk niet mee akkoord gaan, want zeg nu zelf: zo’n prachtig uitzicht vanaf een bankje, dat wil je toch niet kwijt …!?

Het laatste beeld zal hier morgen nogmaals voorbij komen, maar dan gehuld in de prachtige wintertooi van 27 december 2007. Dat beeld vormde een perfect decor voor onze wenskaart voor 2017 …

Oant Moarn! Tot morgen! 🙂

Schimmenspel in ’t Skar

Ook met het grijze en naargeestige weer van de laatste dagen doe ik nog steeds mijn best om dagelijks even ergens een kuiertje te maken. Een mens moet tenslotte toch wat doen om op zijn minst een klein beetje fit te blijven …

En om zo af en toe wat aardige foto’s te kunnen scoren natuurlijk. Vooral dat laatste valt vaak niet mee met de veelal egale grijsheid van de lucht …

Donderdagmiddag had ik tijdens een kuiertje aan de uiterste zuidkant van het Weinterper Skar geluk. Even brak de lucht in het zuidwesten een klein beetje open en verscheen er wat kleur boven de einder …

Hoewel de temperatuur al ruim 48 uur boven het vriespunt lag, danste er nog een heel fragiel vliesje ijs op het zuidelijke ven op en neer met een mooie gespiegeld schimmenspel als resultaat …

Waarom verzuipt de rietsnijder?



Intussen kom ik al bijna 10 jaar met een zekere regelmaat samen met mijn fotomaatje Jetske in het rietland van haar zwager. De eerste jaren grensden die rietvelden aan een grote oppervlakte boerenland. U kent dat wel: weilanden en akkers, die hier en daar worden doorsneden door sloten en boomsingels. Daar kwam enkele jaren geleden drastisch verandering in …









In 2012 en 2013 was het boerenland aan de Wetering West in opdracht van de gemeente Steenwijkerland, de provincie Overijssel, waterschap Reest & Wieden en Staatsbosbeheer het domein van een enorm leger aan graafmachines, bulldozers en vrachtwagens. Het boerenland werd wat je noemt ‘even grondig op de schop genomen’. In de onderstaande diashow uit maart 2013, is op de achtergrond in de verte het geboomte te zien is, dat de grens met het rietland markeert …




Deze slideshow heeft JavaScript nodig.






Morgen een paar actuele foto’s van het gebied, waarop het resultaat van al dit werk te zien is. Dan zal tevens duidelijk worden waarom de rietsnijder dreigt te verzuipen.

Weerzien met de Rottige Meente

Toen Jetske en ik dinsdag in de Rottige Meente van de parkeerplaats naar de vogelkijkhut liepen, wist ik al vrijwel zeker dat ik daar eerder was geweest. En dat werd even later bevestigd met het uitzicht vanuit de vogelkijkhut over de Rottige Meente …





Ik dacht dat het wel een jaar of 20 geleden zou kunnen zijn, maar dat was gelukkig wat overdreven. In mijn fotoarchief ontdekte ik al snel dat ik er was geweest op 22 februari 2003. Ook toen maakte ik in mijn vrije tijd al regelmatig fototochtjes, dit was op een mooie winterse zaterdagmiddag …





Behalve het grote verschil in het weer op de eerste en de tweede foto valt vooral het gebrek aan begroeiing op de legakkers op, dat zijn de stroken land in het water waar vroeger het uitgebaggerde veen op te drogen werd gelegd om er turven van te maken. Omdat ik op die dag in februari 2003 de camera ook nog wat verder naar westen heb gericht, is te zien dat de begroeiing door bomen vanaf die kant toen al begon op te rukken …





Omdat ik eind 2002 ben begonnen met het vastleggen van de weercijfertjes in onze tuin, kan ik zelfs nog precies vertellen dat het de nacht daarvoor 5,7 ºC had gevroren, en dat de maximum temperatuur op zaterdag 22 februari 2003 opliep tot 5,4 ºC. Het liep tegen het eind van de koudste winter die we sinds de laatste Elfstedentocht van 1997 hadden gehad …





Het KNMI schrijft over de winter van 2002-2003: “Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 2,4 °C over de drie wintermaanden tegen een langjarig gemiddelde van 3,3 °C was de winter koud. Een koude winter was sinds de winter van 1996/97 niet meer voorgekomen. Opvallend was dat alle drie de wintermaanden koud verliepen. Reeds in de eerste helft van december beleefden we een vorstperiode. Deze werd gevolgd door een periode met kwakkelweer waarbij het soms zeer glad was door ijzelvorming. Rond de Kerst was het zeer zacht. In januari viel de winter voor de tweede keer in. Van 4 tot en met 11 januari vroor het tijdens de nachten lokaal streng (temperatuur lager dan –10, 0 °C) …”





Voor vandaag sluit ik af met een paar foto’s van de fraaie patronen in het ijs, die ik in februari 2003 heb gemaakt vanuit deze vogelkijkhut in de Rottige Meente. Woensdag liet ik hier een paar foto’s zien van een zwanenkoppel, dat vlak bij de vogelkijkhut in een vaart voort dobberde. Toeval of niet, maar ook op die bewuste zaterdagmiddag in februari 2003 heb ik hier wat foto’s van een paar zwanen gemaakt. Die zal ik jullie hier morgen voorschotelen …