Skywatch Friday 338 – Eclips!?

Als het weer meewerkt, dan is er vandaag o.a. vanuit Nederland en België een gedeeltelijk zonsverduistering te zien. Rond 10:40 uur zal de zon voor bijna 85% worden verduisterd door de maan. Het wordt voor mij de vijfde (gedeeltelijke) zonsverduistering. Van mijn eerste gedeeltelijke zonsverduistering, die ergens in de 90-jaren plaatsvond, heb ik geen foto’s meer kunnen vinden.
Op 11 augustus 1999 zijn we voor een dag op en neer gereden naar Laon in Noordoost-Frankrijk. Met een beetje geluk zouden we daar een totale zonsverduistering mee kunnen maken, maar die dag zat het niet echt mee, omdat de zon vrijwel de hele ochtend schuil ging achter een dik wolkendek. Vlak na de totale verduisteringsfase begon de lucht op te breken (foto 1) …


If the weather cooperates, we can see a partial eclipse of the sun from the Netherlands, Belgium and other countries today. Around 10:40 a.m. the sun will be eclipsed by the moon for almost 85%. It will be the fifth (partial) solar eclipse for me. Of my first partial solar eclips, which took place somewhere in the years 90, I couldn’t find photos anymore.
On August 11, 1999, we drove up and down Laon in Norteast France. With a little luck we would be able to experience a total solar eclipse overthere. But we didn’t have that much luck, because the sun was hidden throughout the morning behind thck clouds. Shortly after the fase of the total eclipse the clouds began to break up. We could see the darkness and feel the lower temperatures, but we missed the beauty of the total eclips (photo 1) …






Op 31 mei 2003 was er vanuit Nederland ’s ochtends in alle vroegte een gedeeltelijk eclips te zien bij zonsopkomst. De maximale verduistering was 90%. Voor die gelegenheid ben ik midden in de nacht naar het Wad bij Paesens-Moddergat gereden. Het was sprookjesachtig mooi en ik heb er een uitgebreide fotoserie van kunnen maken (foto 2) …

On May 31, 2003, there was a partial eclipse visible from the Netherlands during sunrise. The maximum eclipse was 90%. For that occasion I drove to the north coast near Paesens-Moddergat. It was beautiful as a fairy tale and I could make an extensive series of photographs (photo 2) …





Op 3 oktober 2005 ben ik samen met Aafje naar De Veenhoop gereden om daar samen te kijken naar een gedeeltelijke zonsverduistering. Tijdens het hoogtepunt rond vijf minuten over elf ’s ochtends werd ongeveer 60% van de zon bedekt door de maan (foto 3) …

On October 3, 2005, I drove to a small village nearby with my wife Aafje to watch a partial solar eclipse together. During the peak around five minutes past eleven in the morning, approximately 60% of the sun was covered by the moon (photo 3) …





Die dag hadden we echt geluk, want we konden niet alleen de verduistering goed bekijken door de sluierbewolking, maar er verschenen ook nog eens een paar mooie bijzonnen in de lucht (foto 4)…

That day we were really lucky, because we couldn’t only see the eclips well through the veil clouds, but we saw a few nice sundogs as well (photo 4) …





Rond het middaguur, vlak nadat de zonsverduistering voorbij was, kwam deze donkere lucht op ons af (foto 5) …

Around noon, just after the eclipse was over, those dark clouds came our way (photo 5) …





Ik wens iedereen die morgen in de baan van de zonsverduistering zit een mooie helderblauwe lucht en veel plezier! En wees voorzichtig met je ogen, kijk alleen door een eclipsbril, een goed zonnefilter voor je camera, een goede lasbril of evt. door een goed stuk lasglas direct naar de zon. Anders zou het best eens je laatste zonsverduistering kunnen zijn, en dat zou toch zonde zijn!

I wish everyone who is in the path of the eclipse has a beautiful clear blue sky and lots of fun!
And be careful with your eyes. Only look directly at the sun through eclipse glasses, a solar filter for your camera, good welding goggles or possibly a good piece of welding glass. Otherwise this could well be the last solar eclipse you have seen, and that would be a shame!






UPDATE 12:00 uur:

Helaas, het is alsof de duvel ermee speelt: de hele week was het hier zonnig, maar uitgerekend vandaag was en bleef het bewolkt, zodat ik geen glimpje van de zonsverduistering heb gezien. Nadat ik eerder deze week het poollicht heb gemist, was dit het tweede hemelse gebeuren, dat de mist in ging … 😦

Unfortunately, it is as if the devil is playing with it: the whole week was sunny overhere, but today the sky remained very cloudy, so haven’t seen a glimpse of the eclipse of the sun. After I missed the Aurora Borealis earlier this week, this was the second celestial event I missed … 😦

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Verborgen verduistering

Aan ons heeft het niet gelegen, een paar uur eerder dan een week geleden stonden Johan en ik vanmorgen om 8:35 uur al bij het prieeltje op de westelijke oever van de Leijen bij Doktersheide. De lucht beloofde helaas weinig goeds, het zag er naar uit dat we niets van de gedeeltelijke zonsverduistering te zien zouden krijgen …

Gelukkig had Johan voor koffie en müslirepen gezorgd, want de inwendige mens kon wel wat gebruiken om op temperatuur te blijven, daarnaast kon het kopje tijdelijk fijn even dienst doen als handenwarmer …

Om 8:56 uur begon de lucht aan de oostkant van de Leijen in een smalle kier even rozerood op te lichten …

Meer zouden we niet van de zon te zien krijgen …

Om 9:00 uur zagen we vanaf de kant van Eastermar een paar schaatsters naderen, over en weer vriendelijk groetend vervolgden de mannen hun weg …

Terwijl we de schaatsers nakeken, naderde er vanuit het zuidwesten een klein opklaringsgebiedje …

Jammer genoeg wilde het niet voldoende naar het oosten doortrekken, meer dan de contrail van een passerend vliegtuig kregen we niet te zien …

Om 9:25 uur naderden de schaatsers het prieeltje weer. Ditmaal kwamen ze naar het prieeltje toe, omdat ze hier hadden afgesproken met de partner van één van de mannen. Die partner was overigens zo vriendelijk om ons nog even van dienst te zijn. Het doosje met müslirepen, dat op de tweede foto nog zo fraai op de omranding van het prieeltje stond, was op het ijs en onder het prieeltje gewaaid. Omdat Johan en ik geen echte helden zijn, wilde zij het – met gevaar voor eigen leven, want het ijs kraakte gevaarlijk onder het prieeltje – wel even voor ons pakken. Als dank mochten de beide schaatsers de resterende repen delen, en die gingen er goed in …

We hebben nog een tijdje met z’n vijven staan praten over de verborgen zonsverduistering, gedeelde ervaringen met de zonsverduistering van 31 mei 2003 boven het Wad en de kwaliteit van het ijs op dit moment. Over dat laatste hoefden we ons geen zorgen te maken. Volgens een van de mannen – Age Veldboom, de voorzitter van de ijsclub “Lyts Begjin” uit Earnewâld – lag er nog zeker een plaat van 15 cm dik op de Leijen. Als ervaren natuurijsschaatsers waren de mannen bovendien keurig voorzien van ijsprikkers om zichzelf in geval van nood uit een wak te kunnen redden …

Nadat de schaatsers aan hun volgende ronde over de Leijen waren begonnen, vonden Johan en ik het welletjes. De lucht was intussen weer helemaal dichtgetrokken, het laatste kleine kansje om nog iets van de gedeeltelijke eclips te kunnen zien, was verkeken. Genoeglijk napratend zijn we via ommelandse wegen huiswaarts gereden. Een paar lichte sneeuwbuitjes gaven het landschap onderweg weer een fris winters uiterlijk, maar de borden die de extra verkeersmaatregelen t.b.v. schaatsweer aanduiden, lijken voorlopig niet meer nodig te zijn …

Gedeeltelijke zonsverduistering

De maansverduistering van 19 december jl. heb ik maar aan me voorbij laten gaan. Die verduistering vond ’s ochtends rond 8:30 uur plaats. De kans om er wat van te zien was vanwege de bewolking niet erg groot, en bovendien verdween de maand rond het tijdstip van de totaliteit weer onder de horizon. Een (gedeeltelijke) zonsverduistering rond zonsopkomst is echter een heel ander verhaal …

IJs en weder dienende, in dit geval eigenlijk wolken en weder dienende, zal er morgenochtend tussen 8:02 en 10:40 uur vanuit Nederland en België een gedeeltelijke zonsverduistering te zien zijn. Daarom heb ik de eclipsbrilletjes, de plaatjes lasglas en mijn zelf in elkaar geknutselde zonnefilters maar vast opgezocht …

Zo mooi als op de vroege ochtend van 31 mei 2003 zal het vast niet zijn, maar ik wil het toch niet missen morgen. Nadat ik zaterdag 31 mei 2003 rond kwart voor vier ’s ochtends in de auto was gestapt, stond ik een klein uurtje later samen met nog enkele fanatieke sunwatchers op de koude en nog in duisternis gehulde dijk aan de Waddenzee bij Paesens Moddergat …

Om 5:21 uur verscheen het eerste puntje van de zon boven de horizon. Vervolgens verhief de zon zich in de vorm van een smalle sikkel vanuit een zachte roze gloed boven de Waddenzee. Omdat er een lichte vochtlaag boven zee hing, was het schouwspel vrijwel helemaal met het blote oog te aanschouwen, de eclipsbril kwam er pas na verloop van tijd aan te pas …

Het viel niet mee om zo vroeg op te staan, en het was vooral in het begin nog akelig koud op de zeedijk, maar ik heb er nooit een moment spijt van gehad, want het was sprookjesachtig mooi die dag …

Als het morgenochtend helder is, en als je er even wat tijd voor vrij kunt maken, zoek dan een plekje op met vrij zicht op de oostelijke horizon. En als je het voor het kiezen hebt, zoek dan een plekje uit met wat water op de voorgrond voor een mooie weerspiegeling. Ik heb mijn locatie al uitgekozen, al vrees ik dat er geen water, maar ijs op de voorgrond zal liggen, maar dat mag de pret niet drukken …

Als je gaat kijken, kijk dan in elk geval bij helder weer niet met onbeschermde ogen naar de zon als hij al wat verder boven de horizon staat! Je ziet dan wat minder van het landschap om je heen, maar het is een behoud voor je ogen.

Voor het geval dat het bewolkt is, kun je altijd hier nog even kijken naar de prachtige gedeeltelijke eclips boven het Wad op zaterdag 31 mei 2003.