Schimmen op het ijs

Even de mail checken, een slokje drinken of genietend van het winterzonnetje een paar woorden wisselen met collega-schaatsers en andere toevallige passanten …

Maar daarna toch vooral weer op weg om nog even een uurtje te kunnen genieten van het zwierende gevoel van vrijheid op de glanzende ijsvlakten in de Jan Durkspolder …

Dit zijn de laatste foto’s die ik dit jaar heb gemaakt van de voortsnellende schimmen op het ijs …

Nu de dooi is ingetreden, keert de rust terug en kunnen de vogels hun domein in de Jan Durkspolder de komende dagen weer opeisen …

Marathonschaatsers bij Earnewâld

Ondanks het feit dat het ook gisteren weer grijs en kil weer was, heb ik toch maar even een ommetje gemaakt. Hoewel er volstrekt geen winter in de lucht zit, kwam ik bij Earnewâld toch een paar marathonschaatsers tegen. Kijk, daar gaan ze …

Het is een beeldengroep van cortenstaal op It Wiid bij de haven van Earnewâld, dat is gemaakt door Hans Jouta. Het beeld is op een drijvend ponton geplaatst, zodat het ongeacht de waterstand altijd lijkt of er echt een paar mannen aan het schaatsen zijn …

Wie goed kijkt, kan er misschien drie oud-winnaars van ‘De 100 van Earnewâld’ in herkennen: Jeen Wester, Hilbert van der Duim en Jos Niesten. Het beeld heeft een plekje gekregen op de plaats van de start en finish van de natuurijsklassieker …

En hoe ik hier nu op kom? Wel, vandaag is het op de kop af 20 jaar geleden dat de laatste Elfstedentocht werd gereden. De wedstrijd hebben we die dag van start tot finish voor de tv gevolgd, daarna zijn we in de auto gestapt om ergens langs de route wat sfeer op te snuiven. Dat lukte perfect met een wandeling van Birdaard naar Bartlehiem en weer terug over de Dokkumer Ee. Behalve dat er een uitstekende sfeer hing langs de route, herinneren we ons vooral goed hoe koud het daar in de snijdende wind op de kale vlakte was. De gevoelstemperatuur
lag rond de -20 graden als ik het me goed herinner … brrrrrr. Maar het was enig rillen zeker waard om erbij te zijn, want die dag pakken ze ons niet meer af.

Terwijl de wind vandaag buiten om het huis huilt, vermaak ik me binnenshuis prima met de herhaling van de live-uitzending van de Elfstedentocht van 1997 op nos.nl, want dat is met behulp van de Chromecast perfect te zien op tv …

Een terugtrekkende beweging

Een beetje blogger heeft geen vakantie, is over het algemeen mijn motto. Maar nu Aafje een paar weken vakantie heeft, lijkt het mij wel een sympathiek gebaar om daar enige solidariteit mee te tonen. Daarom trek ik me voorlopig even voorzichtig terug uit weblogland …









Grote plannen hebben we niet. Aafje is intussen begonnen met het wegwerken van wat achterstallige klussen in en rond huis, en verder zullen we weer eens wat vaker samen een uitstapje maken de komende tijd. We vliegen er in elk geval niet uit om warmere oorden elders in Europa onveilig te maken, die zijn tenslotte zonder mij al onveilig genoeg tegenwoordig …









Wie weet, misschien nemen we nog wel even een kijkje bij het skûtsjesilen, want zaterdag is de tweede reeks wedstrijden begonnen, ditmaal georganiseerd door de IFKS (Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen) …









Of … wat ook kan, is dat we weer eens samen een zonsondergang proberen mee te pikken, want dat is ook al weer een tijdje geleden …









Misschien zetten we zelfs de bloemetjes nog wel eens even buiten …









Je weet het niet, want een zwevende zeepbel kan nu eenmaal niet dienen als kristallen bol …









Misschien gluur ik de komende tijd in een verloren moment nog wel eens ergens om het hoekje, maar veel meer dan een *like* zal ik dan niet achterlaten. Ik wens jullie een goeie tijd en tot later!



Skywatch Friday 395 – Skûtsjesilen

Afgelopen maandag was ik bij het skûtsjesilen bij De Veenhoop (Google Maps). Het was de enige zonnige dag die we hadden deze week …

Last Monday I visited the races with about 100 years old Frisian sailing boats – so called ‘skûtsjes’ – near my hometown (Google Maps). It was the only sunny day we had this week …




































Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!




Skûtsjesilen, het blijft link

Na een kleine twintig minuten rondt het skûtsje van Akkrum als eerste de boei aan de westelijke kant van de baan. De mensen op het bootje op de voorgrond zitten eerste rang, maar lang zal dat niet meer duren …









Nog voordat Akkrum en kort daarachter Heerenveen de boei hebben kunnen ronden, krijgen de opvarenden van het bootje bezoek van de organisatie. Of ze maar als de sodemieter het wedstrijdwater willen verlaten …









En dus rest hen niets anders dan het anker maar te lichten en een ander plekje te zoeken …









En dat is niets te vroeg, want als het peloton de boei nadert en meerdere skûtsjes tegelijk de boei willen ronden, wordt de bocht steeds wijder en hebben de schepen meer ruimte nodig …









En geloof me, als je iets niet wilt …









… dan is het de aanblik van pakweg 20 ton staal dat op je af komt denderen …









En dat is precies wat iemand in een sloep wel overkwam maandagmiddag. Of beter gezegd: hij zag het niet aankomen. Rustig dobberend op of aan de rand van het wedstrijdwater, voelde hij ineens hoe zijn sloep bijna werd gemangeld door twee skûtsjes. Omrop Fryslân heeft het voorval mooi in beeld gebracht (kijk maar eens vanaf minuut 10:00 naar de onderstaande opname). Een minuutje later is te zien hoe het skûtsje van Akkrum rakelings langs een kruisertje scheert …










Ja, een plekje op het water is prachtig bij het skûtsjesilen, maar het blijft oppassen geblazen! 🙂



Skûtsjesilen op De Veenhoop

Terwijl ik gistermiddag onderweg was, besloot ik spontaan voor het eerst sinds tien jaar maar weer eens naar het skûtsjesilen bij De Veenhoop te gaan. Bij deze tweede in een reeks van elf zeilwedstrijden die door SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen) wordt georganiseerd, vindt de start plaats vanaf de wal, omdat er voor een normale start geen ruimte is op de smalle wateren bij de Veenhoop. Vóór de start liggen de skûtsjes in het Grietmansrak in een lange rij aan de wal …









Vanaf het moment dat het “vijf-minutenschot” heeft geklonken, is de spanning om te snijden. En zodra om 14:10 uur het startschot heeft geklonken, gaan de lierenmannen als een razende aan het werk om de zeilen zo snel mogelijk omhoog te krijgen …









Zodra de schepen van wal zijn gestoken, neemt het skûtsje van Akkrum afstand van de rest van het deelnemersveld …









De eerste skûtsjes die volgen liggen bijna voor dood op het water, omdat de achterop komende schepen hen de wind uit de zeilen nemen. Vooral schipper Douwe Jzn. Visser van “de Sneker Pan”, die als veertiende was gestart en dus de wind vol in de zeilen had, wist hiervan te profiteren …









En dan trekt de hele vloot aan ons voorbij, op weg naar het keerpunt helemaal aan de andere kant van het wedstrijdwater, dat ver buiten mijn blikveld viel …