Een afdakje

De zon is vanmorgen om 8.46 uur opgekomen en om 16.30 uur verdwijnt hij weer onder de horizon. Een kleine twee uur later begint om 18.11 uur de astronomische winter. Dat alles maakt vandaag tot de kortste dag van 2016. En naar buiten kijkend, bekruipt me het gevoel dat het ook wel eens de donkerste dag van het jaar kan worden. Echt zo’n waterkoude dag, waarop je maar het best lekker bij de kachel kunt blijven. En als je er dan toch uit moet, dan kun je maar beter een plekje in de luwte onder een afdakje opzoeken, want het is intussen nog gaan regenen ook …

Glanzende schoonheid

Hoe mooi hij ook is, deze foto van glanzende porseleinzwammen met hier en daar een druipende druppel, geeft de sfeer van de dag aardig weer: triest, grijs en nat …

Gelukkig is mijn stemming een stuk vrolijker, nadat ik vanmorgen in het ziekenhuis de positieve en geruststellende uitslag kreeg van een onderzoek dat ik vorige week heb ondergaan …   🙂

Een kleurige trilzwam

Tijd voor wat licht en kleur op deze grijze zondag …

In het Weinterper Skar trof ik deze fraai schimmel aan …

Wat het is …? Verder dan dat het waarschijnlijk een tremella of trilzwam is, kom ik niet …

Maar ik was eerlijk gezegd met alleen de aanblik ook al tevreden … fijne zondag verder!   🙂

Een vliegenvangzwam

Het viel me na de lange, warme zomer niet makkelijk om mijn fotokuiertjes weer op te pakken. Daarom heb ik sinds enige tijd ter stimulering van mezelf een appje op mijn telefoon, dat me er toe aanzet om op zijn minst een half uur per dag flink in beweging te zijn. Dat werkt op zich prima, maar ik heb het deze week ietwat overdreven, vrees ik …

De kunst is altijd om de juiste balans te vinden, en dat valt vaak niet mee. Daarom doe ik het vandaag maar weer eens een dagje rustig aan met een paar foto’s die ik eind oktober heb gemaakt in het toen nog lekker zonnige herfstbos bij Heidehuizen …

Om dergelijke laag bij de grondse macro’s te kunnen blijven maken, heb ik sinds het voorjaar altijd een superlicht aluminium viskrukje in de auto liggen. Het regelmatig doen van gymnastische kniel- en hurk tijdens een fotokuiers vergt onnodig veel kracht en energie. Wie niet sterk is moet maar weer slim zijn …

En dan nog even over de foto’s: ik weet natuurlijk ook wel, dat dit een porseleinzwam is, maar ik vond het met al die vliegjes op zijn kleverige hoed eigenlijk toch ook wel een mooie vliegenvangzwam. Maar kijkend naar de laatste foto, had ik hem eigenlijk net zo goed pompeblêdzwam kunnen noemen … 🙂

Even wat boosheid kanaliseren …

“Wat een felle reacties op je weblog …,” zei Aafje gisteravond, nadat ze mijn blogje ‘De sloop van een boomwal‘ en de reacties daarop had gelezen.
“Ja,” verzuchtte ik, “hun boosheid lijkt hier en daar intussen groter te zijn dan de mijne. Het ziet er naar uit, dat ik een stukje verder in het verwerkingsproces ben dan de meeste van mijn trouwe lezers. Maar ja, ik banjer de laatste weken dan ook elke dag in het Weinterper Skar rond, en daarbij krijg ik stapje voor stapje een beter beeld van hetgeen Staatsbosbeheer voor ogen heeft met het gebied. De Nije Heawei zal ik uit puur eigen belang wel altijd blijven missen, maar de veranderingen komen het gebied op termijn toch wel ten goede, geloof ik …”

Om de gemoederen even wat tot bedaren te brengen, schotel ik jullie vandaag geen gekapte bomen en zware machines voor, maar een gewoon lief, klein vliegenzwammetje. Ik heb de afgelopen jaren geleerd, dat het een stuk prettiger leven is met een half vol glas dan met een half leeg glas. Oog hebben en houden voor mooie kleine onderwerpen te midden van de grote boze wereld kan daar positief aan bijdragen …

Weerbeeld oktober 2015

Samen met deze blauwe reiger, die eind oktober vanaf een keet in De Deelen zijn territorium eens goed in ogenschouw nam, kijk ik even terug op het weerbeeld in oktober. Dat wordt ook hoog tijd, want eigenlijk had hier het overzicht van november al moeten staan. Maar ja, als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan …





Ik heb oktober ervaren als een mooie, tamelijk rustige herfstmaand. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 10,2 ºC. Daarmee was het bij ons net wat warmer dan het langjarig gemiddelde van 9,9 ºC over de periode 1971-2000. Maar het verschil met vorig jaar is wel erg groot, toen was het in oktober in ons tuintje gemiddeld 13,1 ºC …





Over het aantal paddenstoelen in de afgelopen herfst hoor ik verschillende geluiden, sommige mensen zeggen dat er maar weinig paddenstoelen waren vanwege de droogte, anderen hebben juist erg veel paddenstoelen gezien. Omdat het betere knielwerk me steeds minder goed afgaat, had ik me voorgenomen om me dit jaar niet teveel met paddenstoelenfotografie bezig te houden. Terugblikkend kwam ik er achter dat ik toch weer veel meer paddenstoelen heb gekiekt dan ik me had voorgenomen …





Normaal gesproken valt er in ons tuintje in oktober ongeveer 74 mm neerslag, ditmaal bleef dat beperkt tot 38 mm. Ook landelijk was het met gemiddeld 34 mm neerslag een droge maand. Die relatieve droogte werd in november weer helemaal goedgemaakt, maar daar kom ik later nog wel op terug …




Boswandeling bij Heidehuizen

Nadat ik gistermiddag tijdens een ritje over het zonnige Friese platteland vruchteloos had uitgekeken naar een akker waar mais werd geoogst, heb ik uiteindelijk de auto bij Heidehuizen maar in de berm gezet om een boswandeling te maken …





De herfstkleuren zijn nu ongeveer op hun mooist, het bos toont vooral op zonnige plekjes een bonte schakering van nog steeds frisgroen, geel, bruin en alles wat daar tussenin zit …





Hier en daar staat nog een gave paddenstoel te pronken. Dat maakte het mij weer niet makkelijker, want daardoor werd ik toch weer een paar maal gedwongen om diep door de knieën te gaan …





Aan het begin van de wandeling was dat knielwerk nog goed te doen, maar nadat ik de bovenstaande paddenstoel had gekiekt, heb ik eerst toch maar rustig doorstappend koers gezet naar het bankje bij het vennetje …





– wordt vervolgd –