Kruisspin zet zijn kaken erin

Enige tijd geleden trof ik in het Weinterper Skar een strekspin aan, die zich net aan een juffertje tegoed had gedaan. Vorige week zag ik bijna op dezelfde plek onder de bomen een kruisspin, die een juffertje te pakken had genomen …









Zonder hem verder bij zijn maaltijd te storen, heb ik er een paar foto’s van weten te scoren …








’t Juffertje met de rode poten

Een jaar of tien geleden zou ik dit ongetwijfeld een vuurjuffer hebben genoemd, want toen waren alle rode waterjuffers voor mij nog vuurjuffers. Punt uit!
Sinds ik bijna elf jaar geleden ben begonnen met bloggen, heb ik op sommige vlakken stukje bij beetje echter wel wat bijgeleerd van diverse natuurkenners. Vooral wijlen Frans54 en Heidehipper hebben jarenlang hun best gedaan om mij het een en ander bij te brengen …









Niet dat ik alle juffers nu van elkaar kan onderscheiden op basis van de minimale verschillen die er op de diverse segmenten van het lijf te zien zijn, daarvoor zijn mijn waarnemingsvermogen en mijn geheugen wat te selectief geworden de laatste jaren, maar op basis van wat grotere verschillen lukt het steeds beter om waterjuffers van elkaar te onderscheiden. Zo weet ik intussen dat vuurjuffers zwarte poten hebben, en dat koraaljuffers rode poten hebben. Dit juffertje, dat ik onlangs aan de zuidkant van het Weinterper Skar heb kunnen vastleggen, moet dan ook een koraaljuffer zijn, lijkt me. En dat is mooi, want de koraaljuffer is een stuk zeldzamer dan de vuurjuffer … 🙂








Daar is het lantaarntje al

Woensdag sprak ik hier de wens uit om na de vuurjuffer, de watersnuffel en de azuurwaterjuffer binnenkort ook het lantaarntje nog te kunnen fotograferen. Dat lukte gisteren toch nog sneller dan verwacht in het Weinterper Skar …









Het mooiste was nog, dat ik er niet eens ver voor op pad hoefde, want ik werd al meteen aan het begin van het pad door een paar lantaarntjes opgewacht, zodat ik tussen het fotograferen door zelfs even rust kon nemen op de afsluitboom …









Tot mijn grote vreugde lukte het me na enige tijd ook ditmaal weer om er een fraai frontaal portretje van te maken, want daar haal ik toch wel de meeste voldoening uit … 🙂









En over lantaarntjes gesproken …
Een auto als deze prachtige Wolseley moet je aan de openbare weg met een lantaarntje zoeken. Tenzij je er toevallig tegenaan loopt, zoals op 22 juni op het Reaklif het geval was. Ik heb deze fraaie cabriolet toen aangeboden aan Sjoerd van bVision voor zijn virtuele garage. Intussen heeft Sjoerd het nodige speurwerk verricht naar deze auto en zijn eigenaar, zodat hij vandaag op zijn weblog een mooi portret van deze Wolseley Hornet Special kan presenteren …








Een boksende azuurwaterjuffer

De blauwe waterjuffers ontbraken dit jaar tot nu toe nog in mijn collectie, maar daar is intussen verandering in gekomen …









Deze azuurwaterjuffer wilde onlangs in het Weinterper Skar wel even meewerken aan een kleine fotosessie …









Toen hij na verloop van tijd een bokshouding aannam (zie boven) en me begon uit te dagen, ben ik frontaal de confrontatie met hem aangegaan …









Oog in oog met de lens had hij ineens geen praatjes meer en bleef hij nog enige tijd stokstijf voor me poseren …   🙂









Nu moet ik het lantaarntje nog zien te vangen.



Een groet aan @annespike

Afgelopen week liet @annespike – voor ingewijden ook wel bekend als Annemarie uit Oostenrijk – zich op Twitter ontvallen dat ik voor haar toch echt ‘de juffertjesman’ ben …









Wanneer je zo’n fraaie titel krijgt, dan vraagt dat natuurlijk om een toepasselijk dankwoord. Dat doe ik bij deze graag met behulp van een paar foto’s van de eerste vuurjuffer die zich dit jaar bij onze vijver vertoonde …









“Dankjewel, Annemarie … bye bye … zwaai zwaai …”   🙂








De natte juni van 2016

Juni 2016 zal vooral als een zeer natte maand de boeken in gaan. Wij kwamen er in de eerste decade van de maand nog heel goed af met slechts een enkele fikse bui, die op 3 juni 14 mm regen in ons tuintje achterliet. Afgezien daarvan verliepen de eerste tien dagen van juni hier droog en warm. In die periode beperkte de regenval zich vooral tot Zuid-Limburg, daar viel op diverse plaatsen al meer dan 100 mm …









Vanaf 11 juni kregen wij ook vaak stevige buien te verwerken, die regelmatig gepaard gingen met onweer. In de periode van 11 t/m 20 juni viel de meeste regen in een strook over het midden van ons land, en gek genoeg in Drachten e.o. Volgens HydroLogic was de gemeente Smallingerland in die periode de natste gemeente van het noorden. Vanaf 12 juni hebben we hier tot het eind van de maand slechts twee volledig droge dagen gehad. Geen wonder dus, dat er in ons tuintje in totaal 143 mm neerslag is gevallen, tegen ca. 71 mm normaal over de periode 1971-2000. In vergelijking met het zuidoosten van ons land zijn we er echter nog goed voor weg gekomen, daar viel op diverse plaatsen in juni meer dan 250 mm neerslag …









Juni begon bij ons echt zomers. In de eerste week kwam de gemiddelde temperatuur uit op 23,6 ºC met een hoogste maximumtemperatuur van 27 graden op 4 juni. In die periode verschenen ook de eerste waterjuffers van dit jaar bij onze vijver …









Hoewel de zon zich vanaf 11 juni maar mondjesmaat heeft laten zien, was juni met een gemiddelde temperatuur van 16,2 ºC tegen een langjarig gemiddelde van 14,4 ºC over de periode 1971-2000 toch weer een flink warme maand. Echte extremen deden zich daarbij niet voor. Ik heb in ons tuintje 10 warme dagen (maximumtemperatuur van minimaal 20,0°C) kunnen noteren en 2 zomerse dagen (maximumtemperatuur van minimaal 25,0°C), en dat komt ongeveer overeen met het langjarig gemiddelde over 1971-2000 …









Ik sluit af met een foto van één van de vennetjes bij de Merskenheide. Normaal gesproken staat het hier goeddeels droog en is de bodem bedekt met o.a. kleine zonnedauw. Dit jaar is het vennetje in juni wel erg ver buiten zijn oevers getreden …








Een juffertje in ’t groen

Al die foto’s van dat zonnige dagje in Gaasterland kwamen me vorige week wel goed uit. Vanwege het regenachtige weer had Aafje een paar maal de auto mee naar haar werk, zodat ik wat minder op pad ben geweest. Die zonnige foto’s maakten dat gemis aardig goed, het gaf me bijna het gevoel alsof ik een week vakantie in Gaasterland had … 😉









Toch heb ik tussen de buien door nog een fotokuiertje in het Weinterper Skar kunnen maken. Veel verder dan de berm en het eerste deel van het zuidelijke pad heb ik me met het oog op de dreigende lucht niet gewaagd. Toch leverde het me wel weer een paar geslaagde foto’s op …









Dit juffertje trof ik in de berm aan. Het is wat een bleek juffertje, en daarom heb ik – zoals wel vaker – weer geen idee wat voor soort het is. Ik houd het eerst maar op een variabele waterjuffer, daarmee kan ik tenslotte (met wat hulp) alle kanten nog op … 😉









** Dankzij FotoAnna ben ik intussen weer wat wijzer geworden: het gaat om een jonge manlijke watersnuffel Waarvoor dank!