Wit in it Wikelslân

In de voorbije winterperiode heb ik veel foto’s gemaakt van het wit berijpte Wikelslân bij Earnewâld …

Met het huidige weertype is het er weer donker. Zo’n grote witte zilverreiger valt nu weer extra op …

Overwinteren

“Ga lekker mee naar Fryslân om te overwinteren dit jaar …,” zeiden ze …

“Altijd grazige groene weilanden …,” zeiden ze …

Ja, ja … grijs en grieperig zullen ze bedoelen … zucht …

Kleur en decemberlicht

Het is en blijft ook vandaag weer donker en grijs, daarom heb ik even wat kleur en natuurlijk decemberlicht opgediept uit het archief van december vorig jaar …

Een afdakje

De zon is vanmorgen om 8.46 uur opgekomen en om 16.30 uur verdwijnt hij weer onder de horizon. Een kleine twee uur later begint om 18.11 uur de astronomische winter. Dat alles maakt vandaag tot de kortste dag van 2016. En naar buiten kijkend, bekruipt me het gevoel dat het ook wel eens de donkerste dag van het jaar kan worden. Echt zo’n waterkoude dag, waarop je maar het best lekker bij de kachel kunt blijven. En als je er dan toch uit moet, dan kun je maar beter een plekje in de luwte onder een afdakje opzoeken, want het is intussen nog gaan regenen ook …

Een buizerd op de uitkijk

Toen ik vrijdag aan het eind van mijn kuier in het natte Weinterper Skar bijna weer bij de parkeerplaats was, zag ik een buizerd zitten bij het transformatorhuisje …

Deze buizerd heb ik hier wel vaker zien zitten, en dat is niet zo verwonderlijk, want hij heeft hier vandaan een prachtig zicht over het veld aan het oostkant van het Weinterper Skar …

Toen ik wat al te dicht in de buurt kwam, streek hij na een korte vlucht op een paaltje verderop in het veld neer. Daar ging hij met neerhangende vleugels wat mismoedig zitten kijken alsof ik zijn dag verpest had …

Bekende geuren opsnuiven

Zo af en toe bekruipt mij de behoefte om weer eens wat bekende geuren uit mijn jongste jaren op te snuiven. Nu hebben we in Fryslân natuurlijk genoeg boerenbedrijven waar ik dat in potentie wel zou kunnen doen, maar om nou zo maar een willekeurig erf op te stappen om wat geuren op te snuiven, dat doe je niet zo snel. Ik prijs me dan ook gelukkig, dat ik – sinds ik een jaar of acht geleden via mijn weblog kennis heb gemaakt met Hendrika en haar boer – welkom ben op hun boerderij in het zuidoosten van Drenthe. Het is even een stukje rijden, maar dan ben ik er ook meteen even een dagje uit …

Donderdag ben ik die kant weer eens op gegaan. Nadat we onder het genot van een lekker bakje koffie genoeglijk hadden bijgepraat, heb ik – deels samen met Hendrika – een rondgang over het bedrijf gemaakt om wat welbekende geuren op te snuiven en het vee te bekijken. Zodra ik de stal betrad, werd ik welkom geheten door een ontvangstcomité (zie bovenstaande foto).
Op gepaste afstand daarachter stond ze me op te wachten … Kompas Olga 931

Op majestueuze wijze stond ze helemaal achter in de stal tussen de hekwerken door te kijken. Volgens de boerin is Kompas Olga 931 een doorsnee koe van 5 jaar oud, die nooit zo opvalt in de koppel. Mij viel ze die dag wel degelijk op. Bijna hooghartig leek ze me van top tot teen te nemen. Ze leek me het gevoel te willen geven alsof ik bij haar op audiëntie was … wat een prachtdier …   🙂

Gedurende de rest van de rondgang heb ik de geuren van het boerenbedrijf weer volop kunnen opsnuiven, en heb ik onder andere kunnen genieten van de worstelpartij van de boerin om een de avond daarvoor te vroeg geboren kalfje te laten drinken. En bovenal was het goed om weer eens goed en gezellig bij te praten. Met dank aan Hendrika en haar boer!