Archive for the ‘Tijmen & Pepijn’ Category

Afgemat na Eerste Klaasavond   26 comments

Pepijn werd alleen maar drukker, ik alleen maar vermoeider …

Maar gezellig was het wel weer, zeker toen Pepijn nog even knus bij me kwam liggen … :-)




Ook Pepijn bedwingt D53   21 comments

Zoals hier gisteren al te zien was, trok Tijmen na aankomst bij de hunebedden meteen een sprintje om als eerste hunebed D53 te beklimmen …





Hij zat dan ook al snel fier als een vorst op zijn troon …





Bij die aanblik van zijn grote broer bovenop het hunebed kon Pepijn natuurlijk niet achterblijven, zo goed en zo kwaad als het ging worstelde hij zich naar boven …





Met een beetje hulp verplaatste hij zich vervolgens van de ene zwerfkei naar de andere …





Het duurde dan ook niet lang …





Toen zat ook Pepijn trots op zijn rots …





Omdat zijn eigen camera nog steeds een lege batterij had, vroeg Tijmen vlak voordat we de hunebedden achter ons lieten, of hij met mijn camera nog even een groepsfoto mocht maken. Dat leek me een prima afsluiting van ons bezoek aan de hunebedden …




De Havelter hunebedden   14 comments

Nadat we in het overigens zeer matige en ongezellige zelfbedieningsrestaurant bij de vlindertuin wat hadden gedronken, stelde ik voor om nog even uit te waaien bij de slechts enkele honderden meters verderop gelegen hunebedden. Want zeg je ‘Havelte’, dan zeg je ‘hunebedden’ …

Een logje over de geschiedenis van de twee hunebedden aan de Hunebeddenweg bij Havelte heb ik in maart vorig jaar al eens geschreven n.a.v. een bezoekje aan de hunebedden met Jetske. Dat logje kun je (nog eens) lezen door hier te klikken





Hier pak ik de draad van het afgelopen weekend weer op, maar daarvoor duik ik eerst even het archief in om een paar foto’s te tonen van het moment waarop Tijmen ruim vijf jaar geleden voor het eerst kennis maakte met de hunebedden …





Dat viel in eerste instantie nog lang niet mee, zoals op de bovenstaande foto te zien is, want zo’n hunebed is voor een manneke van vier nog een hele klim. Maar uiteindelijk stond Tijmen toch maar mooi fier bovenop één van die grote zwerfkeien …





Zaterdag trok Tijmen even een sprintje om als eerste de top te bereiken. Hij mocht zich tenslotte al een paar jaar ervaringsdeskundige noemen, en dat wilde hij graag even laten zien …





Voor Pepijn was het zaterdag de eerste keer dat hij geconfronteerd werd met die immense bouwwerken, natuurlijk moest ook hij de top zien te bereiken …





– wordt vervolgd –

In de vlindertuin   28 comments

Daar had ik dus even niet aan gedacht toen ik het idee opperde om naar de Vlinderparadijs Papiliorama bij Havelte te gaan … Zodra we de kas binnenstapten, sloeg de vochtige warmte op ons neer …





De eerste tien minuten kwam er van fotograferen maar weinig terecht. Pas toen de camera de omgevingstemperatuur had aangenomen, hoefde de lens niet meer voorafgaand aan elke foto te worden droog gepoetst …





Ik was niet de enige die last had van de warmte, Pepijn nestelde zich na enige tijd met rode konen naast beppe op een bankje. Maar ja, Pepijn had het dan ook wel erg druk gehad met het ontwijken van verschillende grote vlinders die af en toe vervaarlijk om ons heen fladderden, want die waren knap indrukwekkend …





Om de vochtige warmte nog even te kunnen blijven trotseren, ben ik zelf ook een paar keer even op een bankje gaan zitten. Zodra er een vlinder in de buurt kwam, werkte ik mezelf weer overeind om een foto te maken. En dat is uiteindelijk toch een aantal keren aardig gelukt …





Tijmen had helaas minder geluk met fotograferen, al snel kwam hij erachter dat de batterij van zijn camera leeg was. Hem restte weinig anders dan maar een tijdje samen met mama bij een verkoeling brengende luchtstroom te blijven staan …





Nadat ik de onderstaande schoonheid met zijn doorzichtige vleugels had geportretteerd, was het de hoogste tijd om naar het restaurant te gaan voor een verfrissende versnapering …




Een middagje Havelte   21 comments

Zaterdag was er in de verste verte geen bewolking meer te zien, daarom stelde ik voor om ‘s middags een uitstapje naar Havelte te maken …





Nog terwijl Aafje een informatiepaneel op het voorterrein van de vlindertuin bij Havelte bekeek, waren Tijmen en Pepijn al begonnen om dat terrein op geheel eigen wijze te verkennen en te veroveren …





Dat terrein bood niet alleen een fraaie aanblik, het zag er voor de jongens ook woest aantrekkelijk en uitdagend uit …





Bij de oversteek van een goeddeels drooggevallen waterpartij, leek Pepijn het even moeilijk te hebben …





Zoals wel vaker snelde grote broer Tijmen meteen toe om letterlijk en figuurlijk een helpende hand te bieden …





Toen de beide broers zich even later weer bij ons hadden gevoegd, liepen we gezamenlijk naar de ingang van de vlindertuin …




Pepijn alias Captain America   20 comments

Deze dartele spring in’t veld is gisteren al 5 jaar geworden …





Gewapend met het mooiste cadeautje – het schild van Captain America, dat hij van zijn grote broer had gekregen – toonde hij zijn trampolinekunsten …





Naar mate de middag vorderde, nam het aantal springers toe …





Toen de stroom aan verjaardagsgasten echt op gang kwam, besloten wij discreet het hazenpad te kiezen …




Een hele grote vlieg   12 comments

Hoewel we gezellig zaten te praten over wat we allemaal al gezien en gefotografeerd hadden, had onze eerste pauze voor Tijmen na enige tijd lang genoeg geduurd. “Kijk jij anders maar vast even op dat bruggetje,”zei ik tegen Tijmen, terwijl ik naar het bruggetje wees dat zich voor het bankje uitstrekte over het petgat, “het hout van dat bruggetje is lekker warm in de zon, daarom gaan daar vaak waterjuffers en libellen op zitten …”





Lekker in de schaduw zittend, zag ik hoe Tijmen behoedzaam en goed om zich heen kijkend over het bruggetje liep. Nadat hij aan de andere kant van het petgat even achter het struikgewas was verdwenen, kwam Tijmen even later weer naar me toe. “Kijk pake, ik heb een hele grote vlieg gefotografeerd,” klonk het enthousiast terwijl hij me de foto op zijn camera toonde (zie de bovenstaande foto) …





Toen we even later samen over het bruggetje liepen, wees Tijmen naar een plekje op de leuning van het bruggetje: “Kijk pake, daar zit die grote vlieg weer.” Jammer genoeg zat het insect – waarin ik intussen een daas, mogelijk een kleine runderdaas meende te herkennen – nu andersom, waardoor zijn mooie ogen niet echt tot hun recht kwamen …





Op Tijmen’s vraag of deze vliegen steken, kon ik hem deels geruststellen. Dazen steken niet, maar ze bijten wel, want het zijn echte bloedzuigers. Om het beestje niet in verleiding te brengen, zijn we maar snel verder gelopen … :-)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 466 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: