Archive for the ‘Tijmen & Pepijn’ Category

Met Tijmen in de Ecokathedraal   26 comments

In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …





Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …





Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …





Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …





Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …





En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …





Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …





“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …





Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …





Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …





Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!

Pepijn weet het zeker   21 comments

Terwijl we maandagmiddag gezellig zaten te babbelen over de paashaas en over de paaseieren die hij en Tijmen ‘s ochtends hadden gevonden, toonde Pepijn geen spoor van twijfel: “De paashaas bestaat niet … en de kerstman ook niet …”





“… maar Sinterklaas bestaat wel!”




Een mooi moment   19 comments

Gistermiddag hadden we kinderen en kleinkinderen op bezoek. Terwijl Tijmen en Pepijn samen met mama Marianne op de bank zaten, zag ik kans om de hemelsblauwe en de donkerbruine ogen samen op de foto te zetten …





Nadat Pepijn zijn peer had weggewerkt, was het tijd om naar buiten te gaan, want het was mooi zonnig weer. Hoewel ik geen topdag had, kon ik het natuurlijk niet laten om me toch even bij de jongens in het speeltuintje te voegen …





Zodra Pepijn (4 jr) me zag naderen, riep hij me toe: “Hoi pake, wij doen wie het eerst tegen de bal aan kan schoppen, doe jij ook mee …?”
Nog voordat ik antwoord kon geven, reageerde Tijmen (9 jr) al: “Dat denk ik niet, Pep, want pake krijgt zere benen als hij hard moet rennen.”
“Echt waar, pake …?” vroeg Pepijn met een mengeling van zorg en verbazing op zijn gezicht.
“Ja, dat is echt waar, maar pake doet heel even mee, en daarna ga ik lekker op het bankje zitten om jullie te fotograferen …”





En dus nestelde ik me lekker in de zon op het bankje, nadat ik de bal vooral tot plezier van Pepijn een paar keer een flink eind had weggetrapt …





Terwijl de jongens zich behalve met de bal een tijdlang prima vermaakten met de diverse speeltuigen in het speeltuintje, heb ik me op het bankje uitstekend vermaakt met mijn camera …




2014 – Tweede kwartaal   19 comments

Op 5 april ben ik een middagje samen met onze oudste kleinzoon Tijmen op pad geweest. We hebben een prachtige fotokuier gemaakt in het rietland bij Earnewâld. Daar kregen we behalve diverse vogels ook nog een rietsnijder voor onze lenzen, en alsof dat nog niet genoeg was, kregen we op weg terug naar huis ook nog eens de kans om een groepje reeën te fotograferen. Dat ontlokte Tijmen glunderend de opmerking: “Wij hebben vandaag echt een geluksdag, hè pake …” Dat kon ik alleen maar beamen …





Op 20 mei trof ik in de buurt van Oudega het onderstaande tafereeltje aan: twee paarden met hun veulens. Verder commentaar lijkt me overbodig, dit vredige plaatje spreekt helemaal voor zichzelf …





Op 9 juni trok er noodweer over het zuiden van ons land, waarbij Pinkpop de volle laag kreeg met onweer en zware windstoten. Bij ons was het een mooie en warme dag. Het meest opzienbarend was, dat er tussen 15:30 en 16:00 uur van zuid naar noord een wolkenformatie met vreemde ribbelpatronen overdreef. De pas gerestaureerde windmotor bij Earnewâld stond blinkend te pronken onder de vreemde wolken …




Negende verjaardag   16 comments

Tijmen mocht zelf kiezen wat hij graag op de taart voor zijn negende verjaardag wilde hebben, hij koos voor het thema ‘fotografie’. Ik was net op tijd om een deel van de fraai opgemaakte taart, die ook nog eens erg lekker was, nog snel even te kunnen fotograferen …




‘t Was weer een heerlijk avondje   22 comments

Gelukkig werden we al een jaar nadat er noodgedwongen een eind kwam aan mijn carrière als hulpsinterklaas verblijd met de geboorte van de oudste kleinzoon Tijmen, zodat we sinds 2006 weer Sinterklaas kunnen vieren met een gelovige in ons midden. Nu we intussen weer acht jaar verder zijn, heeft Tijmen het mysterie rond Sinterklaas al weten te ontsluieren, maar voor de vierjarige Pepijn zijn het spannende hoogtijdagen. Het was gisteren dan ook een drukke en spannende dag voor het mannetje. ‘s Ochtends was Sinterklaas op school geweest, en het had er alle schijn van dat er thuis ook nog wat stond te gebeuren. in afwachting van wat ging komen, zocht Pepijn aan het eind van de middag even veiligheid en geborgenheid bij beppe …





Even later werd er plotseling op luidruchtige wijze op de ramen gebonkt. Pepijn zat in één keer rechtop. Wat was dat …? Kordaat leek hij op de kamerdeur af te stappen, maar plotseling hield hij in … Je weet maar nooit wie er buiten stond … En papa was natuurlijk ineens in geen velden of wegen te bekennen. Het was ook altijd hetzelfde als je zijn hulp in tijden van nood nodig had …

Vrijwel gelijktijdig ging de kamerdeur open en klonk het geroffel van pepernoten op de houten vloer. Snel graaiden Tijmen en Pepijn wat snoepgoed bijeen, daarna pakte Pepijn mama bij de arm en trok hij haar mee naar de gang … Papa, mama … Sinterklaas is er geweest …





Nadat de pakjes met vereende krachten naar de kamer waren gebracht en daar op het tapijt bij elkaar waren gelegd, kon het feest beginnen. Nadat we samen nog een liedje hadden gezongen, mocht Pepijn als eerste een cadeautje pakken. Grote broer Tijmen was zo vriendelijk om te helpen met het lezen van de naam op het pakje …





Goedgelovig of niet, natuurlijk mocht ook Tijmen regelmatig een greep doen tussen de pakjes, en daar maakte hij af en toe een complete show van …





Boeken waren ook dit jaar weer favoriet bij Sinterklaas. Zo kreeg Tijmen onder ander een geïllustreerde atlas en zijn eerste jeugdencyclopedie, en die vielen bij het doorbladeren allebei meteen duidelijk in de smaak …





In zijn functie van vervoersdeskundige van de familie kreeg Pepijn onder andere een boek over alle mogelijke voertuigen, en ook daar werd meteen onder het slaken van kreetjes van vreugde en herkenning vlijtig in gebladerd …





Pepijn had na verloop van tijd Tijmens hulp niet meer nodig bij het lezen van de namen, hij herkende de woordbeelden intussen bijna foutloos. Er klonk dan ook een lachend vreugdekreetje door de kamer, toen hij een pakje met zijn eigen naam pakte … alweer een cadeautje voor Pepijn …    :-)





Nadat alle pakjes waren uitgepakt, konden we vaststellen dat het weer een heerlijk avondje was. Dankjewel, Sinterklaas!

Bij de pony’s   17 comments

Het was jammer dat de molen al gesloten was, toen wij daar vorige week aankwamen. Dat gemis werd gelukkig al snel goed gemaakt, toen Tijmen en Pepijn de pony’s ontdekten, die tegenover de molen in een weilandje stonden …





Pepijn stond er in eerste instantie wat onwennig bij, maar nadat Tijmen de pony’s een paar maal een plukje gras had gegeven, had Pepijn de kunst al snel afgekeken en stak hij ook wat gras door het hekwerk …




Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 333 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: