Zo moet het maar

Het was gisteren opnieuw een grijze dag en het bleef maar gestaag motregenen. Bepaald geen ‘technisch weer‘ dus, toch ben ik nog maar eens weer naar het Weinterper Skar gereden om ter plekke nog eens goed rond te kijken wat de beste plek is om een tweede bankje te plaatsen. Ik heb de kans gekregen om mijn invloed te laten gelden, en die kans pak ik dan ook serieus aan. Dan nog maar een keer nat worden en pijnlijke benen krijgen …

Het idee van een bankje aan de oostkant van de heide heb ik intussen laten varen. Drie bankjes op een rij wordt wat teveel van het goede, want er staat namelijk ook al een bankje tussen de beide zuidelijke vennetjes. Bovendien ligt er recht tegenover het nieuwe pad over de heide al enige jaren een dode boom langs het oude pad, die kan in noodgevallen prima dienen als rustplaats tussen het eerste en het tweede bankje …

Halverwege de heide buigt het pad af in noordwestelijke richting (of in oostelijke richting, het hangt er maar net vanaf waar je vandaan komt). Daar staat een klein groepje berken rondom een dode boom, dat zou wellicht nog een plekje kunnen zijn om een bankje te plaatsen, bedacht ik me onderweg …

De beste plaats voor het tweede bankje lijkt me uiteindelijk toch de westelijke kant van de boomwal, tegenover de plek waar vroeger de boerderij stond. Als het bankje daar met de rug tegen de boomwal wordt geplaatst, is dat op een zonnige middag een fijn plekje met rondom een fraai uitzicht …

Toen ik terug was bij de auto, kwam de boswachter ook net terug van een rondje door het gebied. We hebben het nog even over mijn bevindingen gehad, en hij was wel bereid om nog eens naar het alternatief van het plekje bij het berkenbosje te kijken (het kruisje op het bovenstaande kaartje), maar erg hoopvol klonk hij niet. Zelf ben ik er intussen ook wel uit, want ik denk dat het uitzicht vanaf het plekje bij de boomwal vooral in voorjaar en zomer toch wel het mooist denkbare plekje is …

Zo moet het maar in de nieuwe situatie … Het eerste bankje bij de vroegere kruising van de Nije Heawei en het oostelijke pad en een tweede bankje aan de andere kant van de heide, tegen de westkant van de boomwal. De toekomst moet maar leren vaak ik aan dat tweede bankje toe kan komen, want dat is een flink eindje lopen. Maar ach … als er toevallig een boswachter in de buurt is, dan kan ik natuurlijk altijd nog proberen te liften … 😉

35 gedachten over “Zo moet het maar

    • Sterker nog: van een weg is geen sprake meer. In het kader van natuurcompensatie i.v.m. de verdubbeling van een nabij gelegen provinciale weg wordt een lokale B-weg uit het landschap verwijdert. Het asfalt verdwijnt en daar komt een zandpad voor in de plaats. Voor mijzelf ben ik daar nog steeds niet echt blij mee, maar dat is een gepasseerd station. Met het plaatsen van een paar rustpunten in de vorm van een paar bankjes heb ik het maximale eruit gehaald. Vanuit landschappelijk oogpunt is de keuze van SBB goed verdedigbaar, en ik kan daar met het bereikte resultaat van de bankjes prima mee leven.

      Like

    • Nee, ik heb het dbben intussen wel achter me gelaten, Henk. Ik heb nu lang genoeg gedubd. Het uitzicht is mooi vanaf punt 2, en als ik vanaf punt 1 bij het kruisje kan komen, dan moet ik ook bij punt 2 kunnen komen. Hoe het op de weg terug gaat, zien we later wel weer … 🙂

      Like

  1. Ze komen vast op een mooie plek te staan, waar dan ook – en ik gisteren maar zwaaien naar je😉 Als liefhebber van plattegronden vraag ik me af waar je de plattegrond vandaan hebt – Maps geeft een verouderd beeld. En tot waar kun je het Skar via zuidelijke route bereiken? Of kan het alleen via de noordelijke kant??

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s