Weer net niet

Of er sprake is van een vloek, weet ik niet, maar een zegen rust er zeker niet op de prachtige generatie ronderenners die ons land momenteel heeft. Vorig jaar verloor Tom Dumoulin in de Ronde van Spanje zijn leiderstrui tijdens de laatste bergetappe aan Fabio Aru. Hij verloor zoveel tijd, dat hij zelfs van het podium tuimelde. In het voorjaar raakte Steven Kruijswijk zijn koppositie in de Giro d’Italië kwijt, nadat hij in de voorlaatste bergetappe ten val kwam. Hij eindigde net naast het podium op de ondankbare vierde plek. En gisteren hebben we Bauke Mollema na afloop van de voorlaatste bergrit in de Tour de France horen verzuchten: “Ik heb ’t gewoon verneukt …” Na een ongelukkige valpartij tuimelde hij keihard van de tweede plek naar de tiende plek …









Als hij vandaag tijdens de gevaarlijke afdaling van de Col de Joux Plane of elders niet uit de bocht vliegt, dan wint Chris Froome dit jaar opnieuw de Tour de France. Voor de vierde keer in vijf jaar zal er morgen in Parijs een renner van de Sky-ploeg in het geel op de hoogste trede van het podium staan. Met dank aan onze landgenoot Wout Poels, die hem op vrijwel alle bergen trouw terzijde stond, dat dan weer wel. De Sky-ploeg, die kan beschikken over een budget van ca. 35 miljoen Euro, koopt simpelweg de allerbeste renners bij elkaar om de kopman bij te staan. Daarmee heeft de ploeg ook dit jaar weer een verstikkende deken over de Tour gelegd. We zullen ermee moeten leren leven, vrees ik. Wat rest zijn de altijd weer mooie plaatjes van het landschappelijk schoon dat Frankrijk te bieden heeft …









De wat verschoten foto’s die deze pagina vandaag sieren, heb ik op 18 juli 1984 gemaakt op de flanken van de Col de Joux Plane. Op die dag moesten de renners aan het eind van een zware bergetappe de Col de Joux Plane bedwingen, om daarna in razende vaart af te dalen naar Morzine. De voet van die laatste beklimming lag op een uurtje rijden van de camping waar we op dat moment verbleven, en dus was dit de kans om als liefhebber van de Tour voor het eerst eens een bergetappe mee te maken.

Mijn toenmalige vriendin besloot ter elfder ure toch maar niet mee te gaan, zij verkoos een zonnebad boven de Tour. En dus ging ik vroegtijdig gewapend met voldoende eten en drinken, de wereldontvanger èn mijn fotocamera alleen op pad. Tot mijn grote vreugde vond ik bijna aan de voet van de Col de Joux Plane in Samoëns een mooi plekje voor de auto. Daarna begon ik te voet aan de beklimming.

Ik heb eerlijk gezegd geen idee meer hoe lang en hoe ver ik de berg op gegaan ben, maar kijkend naar het uitzicht op de foto’s moet het toch een flink eind zijn geweest, en dat terwijl het toch een bloedhete dag was. Uiteindelijk vond ik een mooi lommerrijk plekje, waar het niet al te druk was en vanwaar ik de renners drie keer zou kunnen zien passeren …









Eerst zou ik ze in het dal kunnen zien naderen over de weg die op de onderstaande foto te zien is. Daarna zou ik ze, zoals op de onderste foto te zien is, vanuit de verte zien naderen, op weg naar de haarspeldbocht die hen en mij nog scheidde. Tot slot zouden ze dan op pakweg 1 of 2 meter voor me langs rijden op weg naar de volgende haarspeldbocht, op weg naar de top en de verlossende, maar gevaarlijke afdaling naar Morzine. Ik was er helemaal klaar voor …

Totdat mijn camera – nog voordat de reclamekaravaan was gepasseerd – begon te piepen met de mededeling dat het filmpje vol was … Op dat moment kwam ik tot de gruwelijke conclusie, dat de filmpjes die ik de dag daarvoor speciaal met het oog op dit moment had gekocht, nog in het dashboardkastje van de auto lagen …

Ik heb een tijdlang behoorlijk staan balen van mijn stommiteit, maar uiteindelijk heb ik die dag toch enorm genoten van de sfeer die de passage van de Tour met zich meebrengt. Ik weet nog, dat ik me er vooral over heb verbaasd hoe klein de meeste van die wielrenners zijn, en hoe ongelooflijk snel ze over dat steile weggetje omhoog fietsten. Sinds die dag heb ik nog meer respect voor de prestaties die die mannen elke dag opnieuw leveren.



29 gedachten over “Weer net niet

  1. Ooh Jan….dan was het in 1984 ook voor jou “Weer Net Niet”….ja dat was toen die tijd….filmpje vol en geen ander voorhanden….wat fijn nu, tegenwoordig is het “schiet maar raak voor een knaak”…ha..ha…
    Wat die rondrijders betreft…och..je kunt niet in alle sporten vooraan staan…je hebt ook héél mooie verliezers… fijn weekend Jan.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik vind die Nederlanders erg goede wielrenners maar het gevaar ligt op zo’n klein plekje .Bekijk de lijst van de gevallen en soms zwaar gekwetste renners maar eens.Een gevaarlijk beroep is heten Stigs Broecks ligt nog altijd in coma en het was niet eens zijn fout..Ook vrees ik dat het met deze beloftevolle renner nog goed zal komen

    Liked by 1 persoon

  3. Altijd wat he 😄. Oh nee ik moet natuurlijk meeleven . Sorry ik zal niet lachen. Nog onlangs ging ik op pad terwijl mijn batterij nog in de oplader zat en mijn reserve bijna leeg bleek. Maar het kan nog erger, toen ik dat aan een vriendin vertelde schoot ze in de lach en zei; ik ging onlangs op pad zonder camera😄😄😄. Moedig hoor dat je die berg opging. Ik moet er niet aan denken.

    Liked by 1 persoon

    • Ik kan er zelf achteraf ook wel om lachen, hoor Eveline. Waarschijnlijk heeft iedereen die fotografeert wel eens een dergelijke ervaring gehad. Het is alleen op de ene dag, bij dat ene evenement, wat erger dan op een andere dag …
      Aan het klimmen van zo’n berg zou ik nu ook niet meer moeten denken. Vijf jaar later zijn we op deze manier lachend en puffend de Alpe d’Huez op gegaan. En dan moet je bedenken, dat het ook toen ruim boven de 30 graden was … Maar des te mooier zijn die herinneringen nu. 🙂

      Like

  4. Zo heb ik eens anderhalf uurtje gereisd naar een evenement om daar ter plekke tot de ontdekking te komen dat mijn geheugenkaart thuis lag. Of wacht dacht je van een error na een middag fotograferen. Geheugenkaart kapot😦 Het leven lacht ons niet altijd toe maar dit soort tegenslag schijnt er af en toe bij te horen Jan🙂 Toch mooi dat je deze herinneringen nog kan visualiseren middels je foto’s

    Liked by 1 persoon

  5. ze kunnen in elk geval fier zijn op hun prestatie Jan..

    Bauke Mollema was de laatste dagen toch wat minder, vond ik

    maar ja, de verwachtingen waren dan ook hoog..

    en bij topsport speelt het grote geld ook zijn rol…

    prettige avond

    Liked by 1 persoon

    • Je hebt gelijk, Willy, de rustdag heeft Bauke blijkbaar geen goed gedaan. Sommige renners hebben baat bij die tweede rustdag, anderen raken er door uit hun ritme en goeie doen. Kan gebeuren.
      Ik heb vanavond begrepen, dat Prudhomme een eerste stap wil zetten door de ploegen volgend jaar mogelijk te verkleinen van 9 naar 8 personen. Wat mij betreft zou zelfs zes of zeven te overwegen zijn, maar goed, het is een eerste stap. Een volgende stap zou in mijn ogen op het vlak van salariëring kunnen liggen. Je zou kunnen overwegen om ploegen op te leggen dat er maximaal 10 miljoen aan salarissen uitgekeerd mag worden of zoiets. Dat verkleint de kans dat 1 ploeg alle potentiële kopmannen uit het peloton kan binnenhalen.

      Like

  6. Ja jammer van Mollema, pech en die Poels is een erg goede helper voor Chris Froome. Hij moet in een dergelijk goede ploeg blijven zitten, doet schitterend werk. Maar de tour is de tour niet meer….Geen spanning meer zoals in de tijd van Poulidor, Hinault, Jansens, Zoetemelk en Merckx. Het lijkt allemaal gekocht.

    Liked by 1 persoon

  7. Jammer Jan maar geniet wel van de mooie plaatjes die ze laten zien.
    Leuk dat je de foto’s nog hebt van jouw bezoek van de tour …
    Wij hebben ook een keer langs het parcours gestaan .(vermoeiend hoor zo’n dag)
    Wat een circus en de renners waren zoefffffffffffff zo voorbij… je kunt ze amper herkennen.
    daarom is het zo druk langs het parcours bergopwaarts 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Het is zoooo jammer van en voor Bauke.
    Je hebt het op een treffende wijze omschreven. Het is maar goed dat er geen vriendin bij je was toen je erachter kwam dat de filmrolletjes nog in de auto lagen.😉 Anderzijds denk ik dat een vriendin wellicht je wel had helpen herinneren dat je de rolletjes mee moest nemen uit het dashbordkastje…
    Het was in ieder geval wel mooi en bijzonder dat je erbij kon zijn en dan ook nog op zo’n mooi plekje.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s