Drie schepen en een trein

De foto’s van de spoorbrug Grou, die ik hier gisteren liet zien, heb ik maandag gemaakt. Samen met Jetske maakte ik die middag een ritje door het Friese weidegebied. Toen Jetske in de buurt van Akkrum vroeg hoe ver we daar van het Prinses Margrietkanaal zaten, wendde ik de steven van de auto meteen in noordelijke richting. Even later zette ik de auto tussen Akkrum en Grou op de Leppedyk bij de spoorbrug in de berm. Terwijl we in de auto een paar broodjes aten, zagen we een eerste schip naderen en dus werd het tijd om eerst maar even naar buiten te gaan om wat foto’s te maken …





Vanuit de richting Leeuwarden kwam het binnenvaartschip ‘de Diligentia’ naderbij …





Moeiteloos voer ‘de Diligentia’ onder de spoorbrug door …





Enige tijd later zagen we vanuit de richting Lemmer een tweede schip naderen …





Ook ‘de Grebbe’ had geen enkele moeite met de brug …





Korte tijd later passeerde ‘de Grebbe’ een tegenligger …





Voor Rotterdamse begrippen is dit natuurlijk maar een dwerg, maar ik vind zo’n lege binnenvaarttanker toch al knap imposant …





Kijk, de tanker ‘Vianen’ uit Rotterdam en een trein uit Leeuwarden passeren de spoorbrug vrijwel gelijktijdig, als dat maar goed gaat …





Dan vraag je je toch even af of dat gaat passen, maar ook ‘de Vianen’ komt schadevrij onder de spoorbrug door …





En dan keert de rust rond de spoorbrug Grou weer terug, want erg druk was het er niet maandag …





Op een zonnige zomerdag moeten we dit nog maar eens over doen, want maandag was het er aan de koude kant en de recreatievaart zorgt tegen die tijd vast ook voor wat meer drukte en afleiding.

18 gedachten over “Drie schepen en een trein

  1. Je hebt zo nu wel tijd om je broodje op te eten als het niet zo druk is. Alleen nu moest je aan de slag om ons dit moois te laten zien. Ik denk wel dat er in de zomer meer scheepvaart is en zal er ook wel meer te zien zijn.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ging naar de Leppedyk om de brug te zien.
    Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
    die elkaar vroeger schenen te vermijden,
    worden weer buren. Een minuut of tien
    dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,
    mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd –
    laat mij daar midden uit de oneindigheid
    een stem vernemen dat mijn oren klonken.

    Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
    kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
    Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer,

    en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
    O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
    Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.

    (Beetje vrij naar Nijhoff.)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s