Klaar!

Nog een kleine twaalf uur, dan zit 2015 erop, en dat vind ik eerlijk gezegd niet erg. Ik ben wel klaar met dit jaar, want zo vrolijk was het allemaal niet. Hopelijk wordt 2016 weer wat kleuriger en fleuriger. De onderstaande foto van de op deze oudejaarsdag in ons tuintje bloeiende narcis is wat mij betreft een mooie aanzet daartoe …





Rest mij nog slechts jullie aan het eind van het jaar een rustige en veilige jaarwisseling te wensen en een goed begin van 2016!

Tussenstops aan de Nije Heawei

Na afloop van de vele fotosessies bij de tunnelbouw aan de Peelrug reed ik afgelopen voorjaar en zomer vaak terug naar huis via het Weinterper Skar. Daar zette ik de auto meestal even ergens op een centraal gelegen plekje aan de Nije Heawei in de berm. Zittend op één van de afsluitbomen aan de zuidkant van de weg heb ik daar menigmaal genoten van de aanblik van de kleurrijke velden …





Het is toch eigenlijk doodzonde dat de Nije Heawei binnenkort in het kader van natuurcompensatiemaatregelen rond de vernieuwing van de N381 in zijn geheel uit het landschap zal worden verwijderd. Ik geef toe dat natuur en landschap erbij gebaat zijn, maar niemand zal straks de schoonheid van dit stukje natuur nog van nabij kunnen bekijken, want er komt zelfs geen zandpad voor in de plaats. En omdat mijn actieradius lopend steeds korter wordt, zal het er ook niet meer van komen om nog eens stiekem door het veld te sluipen. Daar helpt geen moedertjelief en zelfs geen compensatiebankje aan …





Hoe dan ook, net als van de tunnelbouw zal ik straks ook van dit stuk van het Weinterper Skar afscheid moeten nemen. Daarom ben ik eergisteren na mijn bezoekje aan de Peelrug nog maar eens over de Nije Heawei door het gebied gereden. Het zag er allemaal een stuk minder vrolijk uit dan in het voorjaar, maar het gras was er nog steeds verrassend groen …





Op de plek waar tot anderhalf jaar geleden nog een boerderij stond op nr 2 van de Nije Heawei, heb ik de auto even geparkeerd. Over het voormalige boerenerf ben ik even naar de houten huisjes gelopen, die er nu ongeveer een jaar staan …





Aan het hek van het eerste huisje hangt een infobordje van Staatsbosbeheer …





Daarna heb ik me nog even wat verder het veld in gewaagd, want dit was een mooie gelegenheid om de slenk die hier door het land loopt eens vanuit een ander perspectief te bekijken …





Een oude betonnen waadplaats achter de voormalige boerderij laat mooi zien,dat dit veld tot 2007 nog gewoon boerenland was …





Nog even een blik op de weerspiegelingen in de slenk in westelijke richting, en dan is het tijd om weer terug te keren naar de auto …





Met een gevoel van weemoed vervolg ik even later mijn weg over de Nije Heawei. Het centrale deel van het Weinterper Skar zal ik noodgedwongen achter me moeten laten, ik zal het volgend voorjaar moeten hebben van de bloemetjes en de beestje aan de oostkant van it Skar. Maar ik houd eerlijk gezegd mijn hart vast als ik denk aan de werkzaamheden die hier straks met zwaar materieel worden uitgevoerd …





En dan tot slot nog even dit: omdat er procedurefouten zijn gemaakt bij de vergunningaanvraag voor het verwijderen van de Nije Heawei, hebben enkele bewoners bezwaar aangetekend tegen het verwijderen van de weg. Eén van de bewoonsters heeft er onlangs een Facebookpagina (Behoud De Nije Heawei te Wijnjewoude) en een website voor in het leven geroepen (Nije Heawei Wijnjewoude). Baat het niet, dan schaadt het vast ook niet.

Afronding N381 – Peelrug

Het begon allemaal toen ik in februari van dit jaar tijdens een ritje op de Peelrug tussen Wijnjewoude en Donkerbroek op een enorme bouwput stuitte. Hier werd gewerkt aan een tunnel onder de deels nieuw aan te leggen N381 van Drachten naar de Drentse grens. Ik besloot er wat foto’s te maken, en daarna kwam van het één het ander …





In de periode tot de bouwvak was ik wekelijks een keer of drie bij die bouwplaats te vinden, want ik raakte “hielendal yn’e besnijing fan al dat wurk”. Vrij vertaald: ik raakte volledig in de ban van al het werk dat daar werd verzet. Omdat het meeste grote werk voor de bouwvak was afgerond, dreigde ik nadien zowaar weg te zakken in het welbekende zwarte gat. Maar ja, ik had het daar dan ook goed voor elkaar: elke dag viel er wel wat te beleven en te fotograferen en ik had op verschillende plaatsen rond de bouwput een provisorisch zitplekje gevonden of  gemaakt …





Gistermiddag ben ik er weer eens langs gereden. 10 maanden en ca 1.700 foto’s later is dit het beeld. Het is nauwelijks meer voor te stellen dat de eerste en de tweede vanaf hetzelfde plekje zijn gemaakt …





Er moeten nog wat puntjes op de ‘i’ worden gezet, maar het ziet er op hoofdlijnen allemaal keurig uit. Het lijkt er op dat er een misrekening is gemaakt met het hek dat fietsers en auto’s van elkaar moet scheiden, want aan beide uiteinden is tijdelijk hekwerk geplaatst. Waar ik me verder over verwonderde, is dat er een lange rij boomstronken in de smalle groene berm naast het fietspad zijn gelegd. Terwijl die berm toch bedoeld is om dieren een gelegenheid te bieden om de N381 ter plekke veilig over te steken …





Om die oversteek voor dieren aanlokkelijker te maken, zou er naar ik had begrepen geen verlichting in de tunnel komen, terwijl er nu toch ledverlichting boven die smalle groen berm is aangebracht …





Aan de noordoostkant zijn parallel aan de tunnel grastegels gelegd, zodat het technische gedeelte van de tunnel bereikbaar is voor onderhoud en zo nodig het verhelpen van storingen …





Ook daar boven moeten nog een paar losse eindjes worden weggewerkt …





Tja, en toen ik toch boven was, heb ik ook nog maar even een paar foto’s gemaakt van het dubbele asfaltlint, dat het eerste deel van de weg van Drachten naar Drenthe een stuk veiliger maakt …





Op de bovenstaande foto is in de verte de brug over de Opsterlandse Compagnonsvaart te zien. En als je ter plekke niet bekend bent, heb je als automobilist geen idee dat je hier op de onderstaande foto in zuidelijke richting de Peelrug kruist …





Op de laatste open eindjes en op de vraag waarom die de boomstronken in de berm van de tunnel liggen hoop ik volgend jaar nog eens terug te komen. Voorlopig zet ik hier een punt achter de bouw aan de Peelrug. Ik heb het met veel plezier allemaal gevolgd en in beeld gebracht.

Skywatch Friday 368 – Christmas moon

Ook dit jaar hebben we weer geen witte kerst, maar voor het eerst in 38 jaar was er met Kerstmis wel een ander sfeervol fenomeen te zien: een volle maan. De laatste keer dat er een volle maan te zien was tijdens de kerstdagen was in 1977 …

Once again we don’t have a white Christmas, but for the first time in 38 tears we could see another atmospheric phenomenon during Christmas: a full moon. The last time this happened during Christmas was in 1977 …





En alsof dat nog niet genoeg was, was er op kerstavond ook nog eens geruime tijd een grote halo rond de maan te zien …

And if that was not enough, on Christmas Eve there was also a large halo visible around the moon …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Gezellige Kerstdagen! … – … Merry Christmas!


Een grijze zondag in december

Het was een grijze dag die op geen enkele manier lokte om naar buiten te gaan. Behalve het weer werkten ook vermoeidheid en pijntjes daar niet aan mee, en bij Aafje was het al niet veel anders. Aafje heeft sinds vrijdagmiddag kerstvakantie, na een razend drukke periode komt bij haar de werkstress er nu uit. Kortom: we hebben allebei weinig anders gedaan dan wat luieren …





Aangezien dat geen foto’s heeft opgeleverd, die het delen waard zijn, heb ik een paar foto’s uit mijn goed gevulde archief getrokken. Deze foto’s zijn gemaakt op 20 december 2007. Het was die dag ongeveer net zo grijs als vandaag, maar waar het kwik in ons tuintje vandaag opliep tot 12,1 ºC, bleef het kwik 8 jaar geleden de hele dag onder het vriespunt …