Skywatch Friday 354

We hebben deze week veel wind en regen gehad, ’t leek wel herfst. De onderstaande foto’s heb ik woensdag gemaakt tijdens ’n ritje over het platteland …

We have had a lot of wind and rain this week, it looked like autumn. I have made the pictures below on wednesday during a ride in the countryside …

xxxx

De eerste en de laatste foto kunnen worden vergroot door erop te klikken …

The first and the last photo can be enlarged by clicking on them …


klik om te vergroten













klik om te vergroten

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Wolken boven de Deelsmolen

Omdat vanmorgen al snel duidelijk was dat het ook vandaag weer geen dag voor de macrofotografie zou worden, en omdat Aafje op weg naar haar werk wind en regen op de fiets had getrotseerd, besloot ik maar een ritje door het Friese weidegebied te maken om wat wolkenluchten te scoren …





Het zal duidelijk zijn dat dat met de vele buienstraten die in hoog tempo over het land trokken, geen enkel probleem was …





Deze foto’s heb ik gemaakt bij de de Deelsmolen of Grevensmolen bij Vegelinsoord (kaartje Google Maps), een poldermolen uit 1860, die hier al eens eerder een plekje heeft gekregen …




Goed regenmeterweer

Eerlijk is eerlijk, ik heb het niet zo op regenachtige dagen, en al helemaal niet midden in de zomer. Maar dat het gisteren zo lang en af en toe zo hard regende, dat de vijver ’s middags zelfs even buiten zijn oevers trad, kwam me toevallig wel even goed uit …





Mijn oude, uit 2003 stammende TFA weerstation vertoonde al langere tijd kuren, maar die beperkten zich in eerste instantie tot de luchtdrukmeting, en daar viel mee te leven. Toen het apparaat in de eerste helft van juli regelmatig waarden als maximumtemperaturen van 50 ºC en minimumtemperaturen ruim onder nul liet zien, werd het toch echt tijd om aan vervanging te denken. Nadat ik me al geruime had georiënteerd op diverse weerstations, liet ik mijn keuze vallen op een Netatmo weerstation met een regenmeter …





Vorige week had ik me al bezig gehouden met het kalibreren van de buitensensor van het weerstation, dat twee weken geleden werd geleverd. De regenmeter werd vorige week zaterdag geleverd, en die heb ik zondag geïnstalleerd. De regensensor werkt met een magneetsensor aan de binnenkant. De grote transparante trechter op de bovenstaande foto vangt de regen op, waarna deze in de regensensor op een wipje valt. De snelheid van het wipje geeft aan hoeveel regen er gedurende een bepaalde tijd valt. De sensor heeft een gevoeligheid van 0,2 tot 900 mm per uur. Het water wordt aan de onderkant automatisch weer afgevoerd, zodat ik er ’s avonds laat niet meer uit hoef om de regenmeter te legen …   🙂





Zowel de temperatuursensor als de regenmeter geven hun gegevens draadloos door aan het basisstation in de woonkamer. Daar zijn de gegevens vervolgens m.b.v. iPad, iPhone en/of pc uit te lezen. Hieronder de belangrijkste gegevens van gisteren: de bovenste grafiek toont de temperatuur, die uiteen liep van 12,5 tot 16,2 ºC. De onderste grafiek laat mooi zien dat het bijna de hele dag heeft geregend en dat er in ons tuintje in totaal 35,3 mm is gevallen …





Kijkend naar het 2 kilometer verderop staande neerslagstation van het KNMI doet mijn regenmeter het zo gek nog niet, want daar werd van maandag 27 juli 8:00 uur tot dinsdag 28 juli 8:00 uur 37 mm afgetapt. En dan heb ik mijn regenmeter nog niet eens volgens de regels der kunst gekalibreerd …





Omdat mijn nieuwe station veel meer in huis heeft dan alleen temperatuur- en neerslagmeting, kom ik binnenkort nog wel eens terug op de werking en mogelijkheden van het weerstation.

Ouderdom komt met gebreken

Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …





Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …




Heideblauwtje op dopheide

Het wemelde van de vlinders rond de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik daar woensdag met mijn fotomaatje was. We zagen diverse soorten fladderen, maar heideblauwtjes leken toch duidelijk in de meerderheid te zijn …





De vlindertjes lieten zich helaas niet allemaal even makkelijk fotograferen, omdat ze veelal wegdoken in een wirwar van diverse hoog opgeschoten grassoorten, die bovendien vaak wat al teveel in beweging werden gebracht door de wind …





En als er dan al eens een exemplaar op een polletje dopheide bleef zitten, zoals het vrouwtje in deze serie, dan werd mij nogal eens de rug toegekeerd. Maar uiteindelijk hield ik er toch weer een aardige serie aan over …




De strijd om geel

In de Tour de France wordt vandaag in de etappe naar Alpe d’Huez uitgemaakt wie morgen in Parijs met het geel om de schouders de hoogste trede van het podium mag beklimmen. De Colombiaan Quintana is in feite de enige die Chris Froome het geel nog kan ontfutselen, maar dan moet hij niet weer wachten met aanvallen tot de laatste berg, zoals hij gisteren deed. Nee, hij zal al tijdens de eerste beklimming van de dag op de Col de la Croix de Fer voor de aanval moeten kiezen. Ik ben benieuwd …





Ook dichter bij huis wordt nog steeds fel gestreden om het geel. Het geel staat in dit geval voor de wederik, (Lysimachia) een mooie gele bloem met rode accenten, die op dit moment in het Weinterper Skar volop in bloei staat. In een voortdurend gezoem en gefladder gaan diverse insecten met elkaar de strijd aan om het lekkers dat de wederik te bieden heeft. Eén van de liefhebbers is de onderstaande vlinder, het koevinkje (Aphantopus hyperantus)…





Maar de meest geziene gasten op en rond de wederik zijn waarschijnlijk toch wel de diverse zweefvliegen, die er regelmatig even komen snoepen, zoals de onderstaande pyjamazweefvlieg (Episyrphus balteatus) …





Voor de bloemetjes en de beestjes zal het vanmiddag geen weer zijn als de negende julistorm sinds 1906 over de provincie trekt. Ik nestel me straks lekker voor de buis, hopend op een mooie en spannende rit naar “de Nederlandse berg” Alpe d’Huez. Zo mooi en spannend als in 1989, toen er voor het laatst een echt Nederlands feestje gevierd kon worden, dankzij een glorieuze overwinning op de fameuze Alpe, zal het wel niet worden. Maar ja, toen stonden we dan ook zelf ergens halverwege de beklimming en hadden we een onvergetelijke dag!