De laatste winterkuier

Op deze laatste dag van de meteorologische winter, die in niets aan winter doet denken, neem ik jullie nog even mee terug naar 6 februari, want dat was de laatste echt mooie winterdag …





Op die dag stond er een gezamenlijke fotokuier met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Jetske stelde voor om een sneeuwwandeling te maken in De Deelen, maar omdat ik de dag tevoren had gezien dat daar nauwelijks lag, stelde ik voor om naar de Leijen te gaan …





We hebben eerst een kuiertje gemaakt bij het paviljoen aan de oostkant van de Leijen. Daar lag niet alleen nog een aardig laagje sneeuw, maar zo ver het oog reikte was het oppervlak van de Leijen ook bevroren …





Natuurlijk moest Jetske even kijken hoe sterk het ijs was na 8 nachten met licht vorst en overdag temperaturen die opliepen naar 2 tot 5 graden in de plus …





En jawel hoor, tot pakweg 20 cm uit de kant kon het ijs Jetske dragen. Geen wonder natuurlijk, want daar rustte het ijs nog op de bodem van het zacht glooiende zandstrandje …   🙂





Toen we na een klein half uurtje waren uitgekeken, zijn we in de auto gestapt om naar Dokstersheide aan westkant van de Leijen te rijden …





Daar zijn we over het vlonderpad door het rietland naar het prieeltje op de over van de Leijen gelopen …





Daar aangekomen kregen we een heel ander beeld van de Leijen. Was het meer aan de oostkant helemaal bevroren, hier aan de westkant had de wind vrij spel, waardoor er in de verste verte geen ijs te zien was …





Omdat de koude wind het allerminst aangenaam maakte in het prieeltje, hebben we al snel eerst de luwte van de bosjes en daarna de warmte van de auto weer opgezocht …





Het was een prachtige laatste winterkuier in een verder in feite waardeloze winter. Maar op dat laatste kom ik binnenkort nog wel even terug.

Skywatch Friday 335

Morgen is de laatste dag van de meteorologische winter, daarom vandaag (hopelijk) een laatste winterse Skywatch …

Tomorrow is the last day of the meteorological winter, therefore today (hopefully) one last winter Skywatch…





Ook dit jaar hebben we nauwelijks echt winterweer gehad in Nederland…

We hardly had any real winter weather in the Netherlands this year …





Dit is een mooie gelegenheid om nog wat foto’s te tonen van 5 februari, één van de weinige mooie winterdagen met wat sneeuw en ijs …

This is a nice opportunity to show you some shots I made on 5 Februay, one of the few beautiful winter days with some snow and ice …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (2)

In reactie op deel 1 van de sneeuwrandjes in de Ecokathedraal liet Eveline zich gisteren ontvallen dat ze dit wel eens in zwart/wit zou willen zien. Nu is dit geen verzoekplaatjesblog, maar als ik iemand blij kan maken door eens aan een verzoekje te voldoen, dan heb ik daar geen probleem mee. Kortom: vandaag deel 2 van de sneeuwrandjes in zwart/wit …














































Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (1)

Nadat ik de tractor bij het pontje van It Eilân uit beeld had zien verdwijnen, besloot ik dat het misschien wel aardig zou zijn om even een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen. Er lag misschien net genoeg sneeuw om de gestapelde stenen bouwwerken te voorzien van sierlijke witte randjes. Hoe verder ik echter in zuidelijke richting reed, hoe minder sneeuw er lag. In de buurt van Tijnje was zelfs vrijwel geen sneeuw meer te zien, maar gelukkig begon de wereld in de buurt van Mildam weer wit te kleuren. Zo mooi als in december 2012 was het niet in de Ecokathedraal, maar het witte tapijt en de fijne sneeuwrandjes zorgden toch wel weer voor een bijzonder sfeertje. Enfin, kijk maar even mee …















































– wordt vervolgd –

De pont in actie

Nadat ik It Eilân weer achter me had gelaten, heb ik het uitkijkplatform aan de Goëngahuistersloot beklommen om nog even van het uitzicht te genieten. Op de onderstaande foto is op de voorgrond het fietspontje te zien ..





Erg druk is het hier nooit, in de afgelopen tien jaar ben ik maar één keer eerder getuige geweest van een overvaart van de pont. Maar nu leek het dan toch weer te gaan gebeuren, want intussen was er vanuit de richting Goëngahuizen een tractor aangekomen, die voor de oversteekplaats van de pont stopte. Eén van de inzittenden verliet de tractor om over de voetgangersbrug naar de overkant te lopen. Daar maakte hij de kabelpont los …





Aan deze kant van de Goëngahuistersloot gekomen, voer de pont de inham in die als aanlegplaats dient …





Nadat de pont was vastgemaakt werd de tractor aan boord gereden …





Meteen ging de laadklep omhoog en werd het vaartuig weer los gegooid …





Rustig werd de pont naar de overkant getrokken …





Al snel was het hele spul veilig aan de overkant aangekomen …





Bij het verlaten van het vaartuig wipte het pontje even omhoog met ’t kontje …





Daarna kon de weg huiswaarts worden vervolgd …





Voor mij was het ook tijd om verder te gaan, op zoek naar wat fotogenieke sneeuwrandjes …

Bij de pont

Eenmaal op It Eilân aangekomen, was goed te zien dat er maar een centimetertje sneeuw was gevallen. De licht besneeuwde paden en de groene vlakte leverden een fraai beeld op …





Voor een wandeling over de kale vlakte hadden mijn onderdanen die dag volstrekt onvoldoende draagkracht, daarom maakte ik rechtsomkeert, zodat ik de pont eens wat nader kon bekijken …





Behoedzaam waagde ik me stapje voor stapje op het in ’t zonlicht glanzende metalen dek …





Eenmaal aan boord spreken de foto’s verder voor zichzelf …

































Niets over fietsers of voetgangers op de bordjes, er restte me dus niets anders dan maar weer over de brug terug te lopen …





Terug op ‘de vaste wal’ beklom ik het uitkijkplateau om nog even een paar foto’s te maken. Op dat moment kwam er beweging in de pont …

– wordt vervolgd –

It sil (wer) heve

Nu we van het licht winterse weer van de laatste dagen weer in herfstachtige omstandigheden terecht zijn gekomen, duik ik hier de komende dagen maar op virtuele wijze de winter in. Vandaag doe ik dat om te beginnen door me lekker voor de tv te nestelen voor de integrale herhaling van de Elfstedentocht van 1985. Vandaag is het precies dertig jaar geleden, dat er na 22 jaar weer een Elfstedentocht op de schaats kon worden gehouden. In het kader daarvan zendt de NOS vandaag de integrale uitzending, waarin van 5:00 uur tot middernacht verslag werd gedaan van de wedstrijd en de tocht, nogmaals uit op NPO Best. Wie geen abonnement op NPO Best heeft, kan de integrale uitzending bekijken op: de Elfstedentocht van 1985 … It sil (wer) heve!

In 1985 hadden we de wekker gezet om in alle vroegte niks te missen van de start van de wedstrijd. Zo gek heb ik het vandaag niet gedaan, maar vanaf dit moment tot middernacht wil ik toch wel zoveel mogelijk sfeerbeelden van die onvergetelijke dag nog eens bekijken. En voor wie het na dertig jaar intussen toch vergeten was … het weer van toen leek wel op dat van vandaag. De dooi was ingevallen, zodat er in de loop van de dag op diverse plaatsen enkele centimeters water op het ijs kwam te staan …





Om nog wat in winterse sferen te blijven, zal ik hier de volgende dagen wat foto’s laten zien van de sneeuw, die we hier van 5 t/m 7 februari hadden. Ik begin daarbij klein met een paar shots van een hoekje achter in de tuin, waar o.a. een bloempotje is omgevallen …





Vanaf zondag neem ik jullie op virtuele wijze mee naar besneeuwde landschappen bij It Eilân, de Ecokathedraal en bij de Leijen …