’t Wad op zeeniveau

Nadat ik het Wad bij Zwarte Haan een tijdje had bekeken vanaf de dijk, ben ik nog even afgedaald naar zeeniveau …





De slenk ziet er vanuit dit perspectief ineens heel anders uit …





Aan de overkant van de slenk grazen een paar schapen en in de verte kunnen we nog net de koeien ontwaren …





Er dobbert een vogel op het wateroppervlak …





Verder is het rustig hier op het Wad … heel rustig en leeg …





Helemaal stil en verlaten was het echter niet, de zonnende dame en haar gezelschap vallen hier toch wel op, want zoveel badgasten komen hier normaal gesproken niet …





En daar komt pa met de kinderen terug van hun Wadwandeling. Dit soort avonturen is echter niet helemaal zonder risico. De vorige keer dat ik hier bij Zwarte Haan was, hoorde ik op weg terug naar huis bij Omrop Fryslân dat de hulpdiensten waren uitgerukt voor een vrouw, die bij Zwarte Haan op eigen initiatief en gelegenheid het Wad was opgewandeld en daar werd overvallen door het opkomende water …





En dan is het tijd om de blik weer op het vasteland te richten, waarboven intussen meer en meer wolken werden gevormd en samengepakt …





Ik beklim de dijk weer om mijn rit langs het Wad nog een stukje te vervolgen …





Morgen plaats ik in het kader van Skywatch Friday een paar actuelere foto’s, en dan zien we in het weekend wel verder …

17 gedachten over “’t Wad op zeeniveau

  1. De spiegeling op de eerste foto is geweldig. De ‘zinderende’ horizon op de foto waar pa en de kinderen terugkeren staat er schitterend op.
    Zou dit een nieuwe plek zijn om een modderkuur te ondergaan. Hopelijk niet. Laat het maar zo lekker rustig blijven.

    Like

  2. Foto zeven is bij mij favoriet, na foto een, dat is een beauty.. Op foto zeven staat pa met de kinderen, waarbij me opvalt dat pa veel bruiner is dan zijn kinderen. Bij ons was dat altijd net andersom….

    Like

  3. Je moet er maar van houden om daar te gaan zonnen. De horizon levert op die twee foto’s met mensen een bijzonder effect op.
    Het is mij één keer overkomen nabij de vuurtoren op Texel, ik stond daar intensief te fotograferen en plotseling kon ik bijna niet meer van de zandplaat afkomen. Met de laarzen vol water is het me gelukt. Wat een schrik.
    Prachtige landschapsfoto’s, de weidsheid en de rust straalt er vanaf.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s