Reddingsoperatie op de Zoutepoel

Gisteren vertelde ik hier over het omslaan van een zeilbootje op de Zoutepoel bij Terherne. Het duurde even voordat er een reddingsoperatie op gang kwam, maar uiteindelijk zag ik vanaf de Heerenzijlbrug hoe de drenkelingen toch werden opgepikt en aan boord genomen van een passerende zeilboot …





De omgeslagen zeilboot lag intussen te midden van een wirwar van boten en bootjes, die links en rechts passeerden …





Na enige tijd vond er werkoverleg plaats, want nu was het zaak om de omgeslagen boot overeind te krijgen en naar de wal te brengen…





Nadat er ook vanaf een passerende kruiser hulp werd geboden, werd de zeilboot met vereende krachten overeind getrokken …





Daarna begonnen drie mannen aan een poging om de boot zwemmend naar de walkant te duwen …





Dat leek nog lang niet mee te vallen, want de open boot was natuurlijk goeddeels volgelopen met water …





Omringd door een aantal andere vaartuigen vond er opnieuw overleg plaats …





Er werd besloten om de zeilboot naar de walkant te laten slepen door de kruiser …





Onder het toeziend oog van verschillende passanten werd de moeizame tocht voortgezet …





Met trekken en duwen werd de boot zo goed en zo kwaad als het ging enigszins in balans gehouden …





Er was geen kruid tegen gewassen, de mast van de zeilboot dook opnieuw onder water …





Maar uiteindelijk werd de vaste wal toch bereikt …





Nadat het meeste water eruit was geschept, leek de boot zo waar weer enigszins in evenwicht te willen drijven …





Daarmee was de actie voorbij en kon ik mij in alle rust nog even bezig houden met het kijken naar de diverse passerende boten en bootjes bij de Heerenzijlbrug. Maar dat is voor later …

Man overboord!

Twee weken geleden heb ik een tijdlang op de Heerenzijlbrug ten zuiden van Terherne gezeten. Daar vandaan heb je naar het oosten zicht over de Terkaplesterpoelen en naar het westen heb je in de verte zicht op het Sneekermeer. Op basis van de buienradar had ik gehoopt dat er een bui over het Sneekermeer zou trekken die me misschien een paar aardige foto’s zou opleveren. Dat viel echter tegen, want de bui hield een westelijker koers aan …





Ook zonder die bui was er echter genoeg te zien, want al snel was het een komen en gaan van zeilboten en andere pleziervaartuigen op de Zoutepoel, zoals het water tussen de brug en het Sneekermeer heet …





Terwijl ik daar lekker in het zonnetje zat te fotograferen, zag ik vanuit een ooghoek dat er in de verte een zeilboot voer die wel erg scheef hing …





Toen ik de bewuste boot in beeld kreeg, kon ik net niet meer vastleggen hoe scheef hij over het water ging. Op de onderstaande foto is nog net het opspattende water te zien, dat werd veroorzaakt door de val van het topje van de mast in het water …





Terwijl één van de opvarenden op de omgeslagen boot probeerde te klauteren, zwom een tweede bemanningslid naar de andere kant van de boot …





En dan denk je, dat er onder watersporters wel een soort code zal zijn om elkaar zo snel mogelijk te hulp te schieten in dit soort gevallen. Voor de opvarenden van rode zeilboot met zeilteken UFO leek een dergelijke code in elk geval niet van toepassing te zijn, want zij voeren verschillende keren voorbij, zonder ook maar iets te doen …





Na enige tijd kwam er uiteindelijk toch hulp opdagen, een kleine snelle boot ging op weg naar de omgeslagen boot…





Vanaf de andere kant naderde intussen een zeilboot, waarvan de zeilen werden gestreken …





En de UFO … die bleef maar zeilen alsof er niets aan de hand was …





– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 312

Deze onweersbui zag ik onlangs over het meer de Leijen trekken …

Recently I saw this thunderstorm move over the small lake Leijen …





De eerste foto heb ik om 14:45 uur gemaakt, de tweede foto is van 20 minuten later …

The forst photo was taken at 14:45 o’clock, the second one was made 20 minutes later …





Intussen deden de vogels wat ze altijd doen …

Meanwhile the birds did what they always do …






Een aalscholver droogde hoog in een boom zijn veren, en een visdiefje keek uit naar een lekker hapje …

A cormorant was drying its feathers high in a tree, and a common tern was looking for a tasty snack …





Toen er rond 15:10 uur een grote groep druk pratende wandelaars in de vogelkijkhut kwam, heb ik een laatste foto gemaakt en ben ik verder gegaan …

When a large group of chattering walkers came into the cabin at around 15:10 o clock, I have taken a large picture and then I moved on …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Gedicht bij een bankje

Terwijl de regen in een groot deel van het land met bakken uit de lucht kwam, was het bij ons maandag de hele dag droog. Echt zonnig wilde het echter niet worden, de bewolking eindigde net ten noorden van Drachten. Op de onderstaande foto is de blauwe lucht ten noorden van ons te zien, en nog weer iets verderop bollen langs de Waddenkust weer witte wolken op …





Bij zonnig weer had ik misschien nog wat heideblauwtjes kunnen kieken, maar die hielden zich allemaal schuil. Door de combinatie van bewolking en welig woekerende pijpenstrootjes kreeg de heide helaas geen fraaie paarse gloed. Om toch wat kleur in beeld te vangen, heb ik maar gekozen voor een paar macro-opnamen …





Op de foto hierboven een trosje dopheide en hieronder een takje van de veel meer voorkomende struikheide. Dankzij het insect dat er op rond struinde, kreeg ik toch nog wat leven in beeld …





Aan het eind van het noordelijke heideveld staat een van mijn zo geliefde bankjes. Daar heb ik maandagmiddag een tijdje heerlijk gezeten. Naast het bankje staat een bordje met daarop een gedicht …





Dit pad en dit gedicht maken deel uit van een ongeveer drie kilometer lange Poëzieroute die door het Weinterper Skar loopt. De vijftien gedichten van de route komen van bekende dichters en zijn in het Nederlands, Fries of Stellingwarfs te lezen en te beluisteren. Het Friestalige gedicht “Oantinken” staat naast het bankje op de bovenstaande foto. Omdat de meeste lezers van dit weblog van het Fries geen kaas hebben gegeten, heb ik de Nederlandse vertaling “Herinnering” ernaast gezet …




Klokjesgentiaan in ’t Skar

Omdat ik toch in de buurt van de heide was, ben ik maandagmiddag nog maar even doorgelopen naar het bankje dat achteraan op de heide aan de noordkant van het Weinterper Skar staat …





Onderweg daar naar toe zag ik tot mijn grote vreugde hier en daar nog een bloeiende klokjesgentiaan staan. Net als de blauwe knoop die ik hier gisteren liet zien, staat ook de klokjesgentiaan op de Nederlandse Roode Lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Deze prachtige bloem komt ook in het Weinterper Skar nog maar mondjesmaat voor, ik heb er naar schatting tien stuks gezien …





De klokjesgentiaan bloeit van juli tot september met alleenstaande of twee bij elkaar zittende, donkerhemelsblauwe, 4-5 cm lange bloemen, die aan de buitenkant vijf groene strepen hebben en aan de binnenkant groen gestippeld zijn …





Bron: Wikipedia.

Witjes en blauwe knopen

Het kille en natte weer in augustus heeft hier en daar ook zijn voordelen. Zo bloeit in het Weinterper Skar de blauwe knoop al ruim een week of drie. De eerste twee foto’s heb ik op 6 augustus gemaakt op een veldje aan de zuidkant van het gebied …





De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kaardebolfamilie, die op de Nederlandse Rode Lijst van planten staat als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …





In het Weinterper Skar komt de blauwe knoop gelukkig nog steeds in ruime mate voor. Omdat er aan het begin van de maand geen vlinders of andere insecten waren die even wilden meewerken aan een fotosessie op of rond de blauwe knoop, ben ik gistermiddag even in de herkansing gegaan …





Op een veldje in de buurt van de heide zag het blauw paars van de blauwe knopen. En dat was niet alles, het wemelde er van de geaderde witjes en het gonsde er van de bijen, hommels en zweefvliegen …





Op een bepaald moment lukte het me om een geaderd witje en een hommelzweefvlieg(?) samen op een blauwe knoop te fotograferen, maar over de laatste foto ben ik toch het meest tevreden …




Buizerd op een hek

In de Jan Durkspolder heb ik de laatste tijd weinig interessants voor de camera gehad, maar onlangs trof ik er een fraaie buizerd aan, die net lang genoeg wilde poseren om twee foto’s van hem te kunnen maken …





Ik zag hem op het hek zitten, toen ik aan het eind van het doodlopende weggetje bij de gaswinlocatie de auto wilde draaien. De buizerd trok zich van mijn aanwezigheid weinig aan, maar vlak nadat hij blijkbaar iets hoorde in de bosschage achter zich, vloog hij weg …