Nimfjes in het groen

Voorgaande jaren lieten ze zich in de loop van juni steevast zien op de oranje papavers of op de kleinere gele klaproosjes in ons tuintje. Dat leverde elke keer weer lekker knallende kleurencombinaties op …





Dit jaar stonden de papavers en de klaproosjes enkele weken eerder in bloei dan normaal. Als gevolg daarvan verschenen de nimfjes van de struiksprinkhaan (Leptophyes punctatissima) nu pas toen de papavers en de klaproosjes al waren uitgebloeid …





Zaterdag zag ik er ineens eentje op ’n blad van de geraniums zitten. Hij was maar nauwelijks zichtbaar tegen de groene ondergrond, maar toen ik daar nog wat beter om me heen keek, zag ik dat er zeker zes of zeven van die kleine beestjes bij elkaar zaten …





Het blijven wonderlijk beestjes met die wonderlijke uitwendige monddelen, maar ik vind het elk jaar weer mooi om ze in eigen tuin te ontdekken …




Soldaatje van oranje

Of het oranjekleurige dikkopje, dat ik hier afgelopen maandag publiceerde ter ondersteuning van het Nederlands elftal, ook maar iets heeft bijgedragen aan de overwinning van Oranje, valt zeer te betwijfelen, maar het heeft in ieder geval geen kwaad gedaan. Omdat Oranje straks in de achtste finale van het WK voetbal moet aantreden tegen Mexico, lijkt me een goed plan om nog maar eens een oranje gekleurd insect in stelling te brengen …





Vandaag is de keuze gevallen op een kleine rode weekschildkever (Rhagonycha fulva), een kever met een lichaamslengte van ongeveer 7 tot 11 millimeter. Hij heeft een oranjerode kleur, de achterste punten van de dekschilden zijn donkerder tot zwart gekleurd. Ook de laatste segmenten van de poten en de antennes en ogen zijn donkerbruin tot zwart gekleurd. De kleine rode weekschildkever is van het rood soldaatje (Cantharis rufa) te onderscheiden door het donkere einde van de dekschilden …





Met de souplesse van de gevoelige antennes, die symbool staan voor de twee snelle spitsen van oranje, en de beschermende schildjes die de verdediging symboliseren, zou het goed moeten komen met oranje, maar makkelijk zal het niet worden in de verzengende hitte van Fortaleza …




Oog in oog met ’n groentje

Het is elk jaar weer een verrassing welke vlinders zich het meest laten zien en fotograferen. Het afgelopen voorjaar heb ik veel meer groentjes gezien en gefotografeerd dan in voorgaande jaren …





Dit exemplaar ging er eens goed voor zitten, toen ik hem heel voorzichtig benaderde met de camera, zodat we een tijdje oog in oog stonden …





Ik zeg dan: vraag niet hoe het kan, maar profiteer en geniet ervan …





Een vlinder die ik dit jaar nog steeds heb gemist, is de distelvlinder. Hopelijk krijg ik die eerdaags ook nog eens voor de lans.

Skywatch Friday 305

Gisterochtend trokken er heel langzaam een paar zware buien over het noorden van het land …

Yesterday morning a few showers with rain and thunder passed the northern part of the country …





Vanaf de Waddeneilanden waren verschillende zeer indrukwekkende waterhozen te zien, daarvan kun je hier een mooi overzicht zien

At the Frisian Wadden Islands were serveral very impressive waterspouts seen, you can see a nice overview here





Het zou veel te lang duren om daar te komen om er nog iets van te kunnen zien, daarom ben ik maar naar de Leijen gegaan …

It would take far too long to get there in time and be able to see anything of it, so I went to the small Lake Leijen near Drachten …





Daar waren natuurlijk geen waterhozen, maar het was mooi om vanaf de picknicktafel bij het Paviljoen te zien hoe de bui over het meer trok …

Of course there were no waterspouts here, but it was wonderful to see how the storm passed over the small lake …





En ’t was nog gezellig ook, want ik raakte er aan de praat met ’n aardige kerel met wie ik zo’n 30 jaar geleden heb gewerkt in een wijkcentrum in Drachten …

And it was fun too, because I met a guy with whom I worked in a community center in Drachten about 30 years ago …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


De nieuwe AFANJA-mobiel

Jawel, we zijn van ons geloof gevallen … Na 25 jaar trouw te zijn geweest aan Toyota hebben we ons genoodzaakt gezien om voor een ander merk te kiezen. Twee weken geleden nog ontsnapte onze Corolla ternauwernood aan één van de vele terugroepacties die Toyota de laatste jaren kenmerkten.
Na een gesprek met onze garagehouder, die ons bij de aanschaf van een andere auto ditmaal helaas slechts van advies kon voorzien omdat hij zelf noodgedwongen stopt met zijn bedrijf, hebben we ons op een ander merk gericht …





Het was uiteindelijk Aafje die onze nieuwe aanwinst ontdekte. Een afspraak voor een proefrit was snel gemaakt, zodat we twee dagen later de beoogde aankoop eens goed konden bekijken en testen. Wij vonden deze VW Golf Trendline Plus uit 2006 met 80.000 km op de teller meteen een plaatje. Er zit (nog) geen krasje en hij ruikt van binnen nog zelfs bijna als nieuw. Deze auto is duidelijk met zorg behandeld door de vorige, tevens eerste eigenaar …





Nadat ik onze nieuwe aanwinst dinsdagmiddag in de stromende regen van Emmen naar huis had gereden, heb ik er gisteren in aanzienlijk betere weersomstandigheden een eerste uitgebreide rit mee gemaakt over de Friese dreven. Het was een prima rit om vertrouwd te raken met de Golf, want nadat ik 25 jaar in Toyota’s heb gereden, is het eerst wel even wennen aan de bediening van de nieuwe AFANJA-mobiel …





Maar gelukkig went het allemaal snel. Het grootste voordeel van de Golf ten opzichte van de Corolla is zonder meer de makkelijke en relatief hoge instap. Dat was ook een voorwaarde voor de aankoop van een andere auto, want bij de Toyota kreeg ik de laatste jaren steeds meer moeite met in- en uitstappen. Geen voorwaarde, maar wel een heel aardige bijkomstigheid is het feit dat de Golf beschikt over cruise control. En dat is vooral op 80 en 100 km wegen toch wel heel handig …





Waar we allebei nog het meest aan moeten wennen, is het feit dat de voorkant van de auto vanaf de bestuurdersplaats niet te zien is, omdat de Golf een veel korter neusje heeft, dat bovendien veel sneller naar beneden afloopt. Maar ook dat zal snel genoeg wennen. Het is intussen wel duidelijk dat de VW Golf Trendline Plus en ik snel goede vrienden zullen zijn. Als hij het net zo lang en probleemloos volhoudt als de ouwe trouwe Toyota, dan zit het de komende jaren wel goed om op mijn kuierplekjes te komen.

Requiem voor een auto

Met een gevoel van weemoed hebben we gisteren na elf trouwe dienstjaren afscheid genomen van onze oude trouwe Toyota Corolla 1.6 Liftback. Hij was drie jaar oud, toen we hem in augustus 2003 kochten bij onze vaste garage in Donkerbroek. Tien jaar lang heeft hij ons schadevrij en zonder noemenswaardige problemen gebracht waar we maar wilden zijn. In het afgelopen jaar kwamen er gestaag wat gebreken aan het licht en werd het tijd om ons te oriënteren op een vervanger. Maar dat mag dan ook met ruim 193.000 km op de teller, waarvan wij er 150.000 voor onze rekening hebben genomen.

De Corolla en ik werden al heel snel dikke vrienden, en dat zijn we tot op de dag van vandaag gebleven. Wat hebben we mooie dingen meegemaakt samen … Dat begon al in oktober 2003, toen de Corolla en ik tijdens nachtelijke zwerftochten door Groningen en Fryslân met succes op jacht gingen naar het poollicht …





In de zomer van 2004 bracht hij ons met een kèk bagagewagentje naar de Lot-et-Garonne in Zuidwest-Frankrijk, en in het voorjaar van 2005 brachten we een weekje met hem door aan de Atlantische kust van Noordwest-Frankrijk …





In de zomer van 2005 heb ik opnieuw diverse nachtelijke ritjes gemaakt met de Corolla. Ditmaal ging het om het bekijken van lichtende nachtwolken, en dat was minstens zo geslaagd als onze poollichtjacht …





Maar bovenal is de Corolla de afgelopen elf jaar van grote waarde geweest voor de vele honderden fotokuiertjes, die ik sinds eind 2004 her en der in Fryslân en in de Kop van Overijssel heb gemaakt. Hij zal gemist worden op zijn vaste plekje in de berm van de Nije Heawei in het Weinterper Skar …





Morgen stel ik hier de nieuwe AFANJA-mobiel voor.

Een glurende distelbok

Terwijl ik gistermiddag in het Weinterper Skar bij een braamstruik probeerde een koolwitje te fotograferen, bekroop me ineens het gevoel dat ik werd bekeken … Nadat ik mijn ogen even over de braamstruik heen had laten glijden, ontdekte ik de gluurder …
Het was een gewone distelboktor (Agapanthia villosoviridescens), ook wel kortweg distelbok genoemd, een tor van ongeveer twee centimeter lang, die door zijn minstens zo lange antennes nog een stuk groter lijkt …





Dit beestje leek me van achter een bloem aan de braamstruik nauwlettend in de gaten te houden.  Zelf was hij blijkbaar niet zo op aandacht gesteld, want meteen nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, spreidde hij zijn vleugels en vloog hij weg …





Door zijn formaat was de distelbok tijdens zijn verrassend snelle vlucht toch goed te volgen, zodat ik hem nadat hij een stukje verderop ergens was neergestreken, nogmaals voorzichtig kon benaderen om nog een paar foto’s te maken …