Op zoek naar oranje

Vrijmarkten en andere oranjedrukte zijn aan mij eerlijk gezegd niet zo besteed sinds mijn onderdanen me niet meer altijd even goed van dienst willen zijn …





Daarom had ik me voorgenomen om vandaag net als op voorgaande Koninginnedagen ergens in alle rust een fotokuiertje in de natuur te maken, maar als gevolg van de aanhoudende lage temperaturen èn een net wat te lang durende kuier gistermiddag in de Ecokathedraal zat dat er niet in …





Er zat weinig anders op dan de gebeurtenissen rond de abdicatie van Beatrix en de inhuldiging van Willem-Alexander maar wat te volgen op tv en tussendoor af en toe even wat frisse lucht op te snuiven in de tuin …





In tegenstelling tot voorgaande jaren, waarin er op 30 april nog wel eens een lieveheersbeestje door de tuin liep of het oranje nagelkruid net in bloei stond, was er ditmaal geen oranje in de tuin te ontwaren. Om niet helemaal uit de toon te vallen, heb ik maar een paar macro’s van krokussen uit begin april opgezocht …




Skûtsjes bomend en jagend op ’t Opeinder Kanaal

Nadat ik de skûtsjes ‘de Jonge Jasper’ en ‘de Twee Gebroeders’ vanaf het Paviljoen aan de oostkant van de Leijen de oversteek naar Opeinde had zien maken, ben ik met de auto naar het viaduct in de N31 over het Opeinde Kanaal gereden …





Daar kwam ik mooi op tijd aan om ‘de Jonge Jasper’ weer op te vangen. Met gestreken mast naderden ze -voortgedreven op spierkracht- het viaduct over het Opeinder Kanaal …





Daar sprong één van de bemanningsleden van boord om op de vaste wal een lijntje op te vangen …





Terwijl de vaart erin bleef, sprongen er al snel nog drie bemanningsleden aan wal …





Trekkend op de wal en bomend aan boord werd de tocht met vereende krachten voortgezet, op naar de drie vaste bruggen in Opeinde …





En dan is goed te zien dat skûtsjesilen geen sport is voor watjes …





Intussen kwam vanaf de Leijen het Drachtster skûtsje ‘de Twee Gebroeders’ dichterbij …





Ook aan boord van ‘de Twee Gebroeders’ werd de mast gestreken …





Nadat het viaduct was gepasseerd, sprong ook hier een deel van de bemanning aan wal …





Kijk, zo hoort het … schipper Albert Visser Jzn. sprong ook zelf van boord, waarna hij een sprintje trok om de anderen in te halen …





Nadat de schipper zich bij de anderen had gevoegd, kon de lijn strak worden getrokken …





Het kon niet mooier, uitgerekend op dat moment kwam er een kennis van de schipper voorbij in de auto … even aanpikken …





Gelukkig staat sportiviteit over het algemeen nog hoog in het vaandel van de skûtsjeschippers, het was dan ook niet meer dan een grapje …





De auto reed verder, en ook ‘de Twee Gebroeders’ vervolgde de tocht op spierkracht tot voorbij Opeinde …




Skûtsjes op de Leijen

Het was letterlijk een komen en gaan van skûtsjes op de Leijen (kaartje Google Maps) gistermiddag, en dat is wel bijzonder, omdat de Leijen maar een klein en ondiep meertje is, zie je er normaal gesproken hooguit wat kleinere plezierboten …





Als die grote schepen met opbollende zeilen over het open water varen, dan levert dat altijd weer fraaie beelden op. Het bijzondere aan deze eerste Turfrace, die hopelijk zal uitgroeien tot een jaarlijks terugkerend evenement, is dat er nu juist niet alleen over open wateren wordt gevaren, maar ook over smalle riviertjes, vaarten en kanalen …





Op het kaartje hieronder is een deel van de route te zien. Vanuit Drachten moesten de skûtsjes eerst met gestreken mast van zuid naar noord door het Opeinder Kanaal (het rode deel van de route), waar men onder 4 vaste bruggen door moest varen. In het laatste deel van het Opeinder Kanaal konden de zeilen worden gehesen om over de Leijen koers te zetten richting Rottevalle (de gele route). Bij de blauwe plaatsmarkering moesten de de skûtsjes het smalle riviertje de Lits op draaien om zich te melden in de haven van Rottevalle (het blauwe deel van de route). Daar moest worden geboomd en gejaagd. Vanuit Rottevalle moest vervolgens dezelfde route in tegengestelde richting worden gevolgd …





Vroeger werden de skûtsjes gebruikt voor het vervoer van turf en terpaarde van Fryslân naar Holland. Ook toen was men deels aangewezen op vaarten en kanalen waar niet gezeild kon worden. Er zat niets anders op dan de vaart erin te houden m.b.v. de vaarboom en/of het skûtsje over land voort te trekken, het zogenaamde jagen …





Bij de wedstrijden op open water zitten de knelpunten vooral bij het ronden van de boeien die de route markeren. In de Turfrace over de Smallingerlandse wateren moesten de skûtsjes elkaar hier en daar passeren op smalle wateren …





Op de foto’s hierboven en hieronder nadert ‘de Jonge Jasper’ met de donkere zeilen de Leijen, nadat hij bij Rottevalle ‘een vrachtje’ had opgepikt. Het licht gekleurde skûtsje draait vanaf de Leijen de Lits op om zich te melden in Rottevalle …





Op ‘de Jonge Jasper’ wordt het grootzeil gehesen en wordt de fok bijgezet …





‘De Jonge Jasper’ zet koers naar Opeinde …





‘De Jonge Jasper’ werd gevolgd door het skûtsje ‘de Twee Gebroeders’ uit Drachten. Ook daar werd hard gewerkt om de zeilen te hijsen …





Men leek wat moeite te hebben met de fok, maar desondanks zat ‘de Twee Gebroeders’ al snel midden op de Leijen richting Opeinde …





Ik sluit dit hoofdstuk af met een ander skûtsje uit Drachten, ‘d’Halve Maen’, eigendom van Philips …





Morgen nemen we een kijkje aan de andere kant van de Leijen, waar de mast gestreken moest worden om een viertal bruggen in en bij Opeinde te kunnen passeren voor het vervolg van de race …





– wordt vervolgd –

Skûtsjes op de Lits

De gemeente Smallingerland, en dan met name haar hoofdplaats Drachten, ligt wat aan het voeteneind van het Friese watersportgebied. Wie met zijn boot(je) naar Drachten vaart, moet na verloop van tijd via dezelfde vaarweg terug, want die vaarweg loopt bij Drachten dood. Om in de toekomst meer watersporters naar Drachten te trekken, wordt momenteel de Drachtstervaart weer open gegraven. Daarop vooruit lopend is 2013 door de gemeente uitgeroepen tot “Skûtsjejier” oftewel het jaar van het skûtsje. In het kader daarvan wordt er vandaag met 17 skûtsjes, die ooit in Drachten zijn gebouwd, een Turfrace georganiseerd op de wateren rondom Drachten …





Hoewel het met een temperatuur van nog geen 10 graden voor mijn onderdanen eigenlijk alweer fris genoeg was, besloot ik er aan het eind van de ochtend toch maar even op uit te trekken om wat plaatjes van dit evenement te maken. Ik ben eerst maar even naar het paviljoen bij de Leijen gereden. Vanaf het meertje de Leijen moesten de logge skûtsjes over het smalle riviertje de Lits naar de haven van Rottevalle, om daarna weer terug te keren naar de Leijen. Zeilen was geen optie op het smalle riviertje, daar moest worden geboomd en gejaagd. Toen ik om 12:00 uur post vatte op de plaats waar de Lits uitmondt in de Leijen, kwam net het skûtsje ‘de Raerder Roek’ terug uit Rottevalle …





‘De Raerder Roek’ werd meteen gevolgd door ‘de Wylde Wytse’, waar men al voorzichtig een begin maakte met het hijsen van de zeilen …





‘De Wylde Wytse’ leek ‘de Raerder Roek’ nog voor de Leijen in te willen halen …





Met vereende krachten werd de vaart er al bomend in gehouden …





Wel even kijken of er geen gevaar dreigt voor een aanvaring met ‘de Raerder Roek’ …





Het lijkt allemaal goed te gaan …





Dan is duidelijk te zien dat ‘de Raerder Roek’ als eerste het open water op draait …





Met de wind vol in de zeilen zet ‘de Raerder Roek’ over de Leijen koers naar Opeinde …





‘De Wylde Wytse’ gaat er vlot achter aan …





– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 247

Woensdag en donderdag was het eindelijk even voorjaar in Nederland …

Wednesday and thursday we had spring at last in the Netherlands …





Met een vriendelijke blauwe lucht en temperaturen rond de 20 ºC was het heerlijk weer …

With a friendly blue sky and temperatures around 20 ºC it was really nice weather ...





De wilgen stonden in bloei …

The willows were blooming …





De bijen zoemden … eindelijk voorjaar!

The bees were buzzing … spring at last!






Maar vandaag is het met regen en een maximum temperatuur rond de 10 ºC allemaal weer voorbij en de vooruitzichten zijn niet veel beter …

But today it’s rainy and cold again with a maximum temperature around 10 ºC … so in fact this is a trip down memory lane …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Grauwe ganzen bij de Skiere Goes

Het was rustig in en rond de vogelkijkhut ‘de Skiere Goes’ (kaartje Google Maps) gistermiddag, maar daar was het uitzicht niet minder mooi om …





Behalve de twee futen waren er in de verte alleen wat kuifeenden te zien, verder werd het beeld bepaald door grauwe ganzen …





Niet al te ver bij de hut vandaan zaten twee ganzen op een door een pol gevormd eilandje …





Er stond een gans in het water, die mij nauwlettend in de gaten leek te houden …





Af en toe vloog er eens een gans voorbij …





Ik kreeg een kleine vlootschouw voorgeschoteld …





En vlak voordat ik vertrok, zwommen er nog een paar ganzen met drie jongen voorbij …





Eigenlijk zag het er allemaal heel idyllisch uit, maar voor honderdduizenden grauwe ganzen in ons land ziet de toekomst er donker en triest uit. Van overlast door de ganzen is hier geen sprake, maar elders zorgen de grauwe ganzen die hier het hele jaar blijven voor overlast en schade voor natuur en landbouw. Om die overlast en schade terug te dringen, hebben de provincies en zeven natuur- en landbouworganisaties (waaronder Staatbosbeheer, Vogelbescherming Nederland en It Fryske Gea) een zogenaamd ganzenakkoord gesloten. In dat akkoord is afgesproken dat het aantal standganzen (ganzen die het hele jaar hier verblijven) in vijf jaar moet worden teruggebracht tot het niveau van 2005.

Daartoe moeten er de komende jaren ca. 500.000 ganzen worden vergast. Het is echter maar zeer de vraag of dat een afdoende oplossing is. Zou het niet veel beter zijn om ervoor te zorgen, dat de grazige weilanden minder aantrekkelijk worden gemaakt voor de ganzen? Terwijl een groot deel van de koeien op stal staat, doen de ganzen zich tegoed aan het saaie, maar eiwitrijk raaigras in de weilanden. Volgens deskundigen zijn de ‘ouderwetse’ kruidige en bloemige weilanden voor ganzen een stuk minder aantrekkelijk, terwijl die juist voor bijen en andere insecten weer veel beter zijn. Maar die oplossing zal als gevolg van kortetermijndenken wel weer te duur zijn …   😦

Waterballet in het Easterskar

Het was een mooie dag om weer eens een ritje wat verder van huis te maken. Zonder vooropgezet plan kwam ik rond het middaguur terecht bij de vogelkijkhut “de Skiere Goes” in het Easterskar bij St. Johannesga (kaartje Google Maps). Daar heb ik genietend van het uitzicht eerst maar eens een broodje gegeten …





Veel bijzonders viel er vanuit de hut niet te zien. De vogelkijkhut deed zijn naam eer aan, want er waren vooral grauwe ganzen te zien. Na enige tijd doken er ineens twee futen op, die niet al te ver bij de hut vandaan een waterballet begonnen op te voeren …





Een paar minuten lang leek het erop dat ik eindelijk de balts van de futen weer eens van dichtbij zou kunnen bekijken. Dat was voldoende reden om de camera maar even in de videomodus te zetten. Nadat ik ruim een minuut gefilmd had, dook het speelse tweetal echter onder water om pas veel verderop weer op te duiken. Daarmee doofde het waterballet als de spreekwoordelijke nachtkaars …