Hete juffers zoeken verkoeling

Onderweg naar het prieeltje op de oever van de Leijen bij Doktersheide, heb ik maandagmiddag eerst een tijdje bij de vaart gezeten om wat roodoogjuffers te fotograferen …

Nadat ik een paar portretjes had geschoten, zag ik een koppeltje roodoogjuffers neerstrijken op de knop van een gele plomp …

Het vrouwtje klampte zich amechtig aan de knop vast, terwijl ze steeds verder door haar partner naar beneden werd geduwd …

Vastberaden duwde hij het vrouwtje volledig onder water, hij wilde blijkbaar zelf ook wel even op die knop zitten …

Dat viel echter nog lang niet mee, want hij werd nu op zijn beurt door het vrouwtje steeds verder naar beneden getrokken, zo leek het …

Of zou het zo zijn, dat hij ook graag even wilde zwemmen om wat verkoeling te vinden, het was tenslotte ruim 25 ºC …

Hoe dan ook, ze verdwenen samen onder water …

Op dat moment werd ik even afgeleid door een vogeltje, dat vlak langs me heen scheerde.
Toen ik mijn blik weer op het blad en de knop van de gele plomp richtte, waren de juffertjes verdwenen …

Roodoogjuffers

Het is weer hollen of stilstaan met het weer momenteel. De afgelopen drie dagen bleef de maximumtemperatuur hier steken bij respectievelijk ruim 13, 14 en 16 graden. Vandaag steeg het kwik ineens tot ruim 25 ºC. Dat was mij meteen weer warm genoeg. Aan het begin van de middag heb ik even een kijkje in het Weinterper Skar genomen, maar daar was het me toch echt wat te warm, te meer daar het bankje bij de dobbe vol in de zon stond. Ik heb er natuurlijk wel wat foto’s gemaakt, maar die bewaar ik eerst nog even …

Om wat verkoeling te vinden, ben ik bij It Skar vandaan naar de Leijen gereden. Nog voordat ik bij Doktersheide het paadje dat naar het prieeltje leidt had betreden, zag ik een eerste onderwerp op een pompeblêd zitten …

Er vlogen talrijke roodoogjuffers rond, en enkele daarvan waren wel bereid om even te poseren …

Zijn ze niet prachtig met die vurig rode ogen …!?
Morgen nog wat roodoogjuffers. Dan zal in een huiveringwekkende scène te zien zijn, dat zelfs de juffertjes blijkbaar wel erg heet waren …

De rietkever van de Alde Ie

Op deze winderige en akelig frisse zondag neem ik jullie nog maar weer even mee naar één van mijn favoriete plattelandsweggetjes in de omgeving, de Alde Ie ten westen van Gorredijk. Op 23 mei schreef ik hier dat deze weg binnenkort grotendeels wordt afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Ik schreef toen dat motorvoertuigen, bromfietsen, snorfietsen en zelfs rolstoelen met in werking zijnde motor er niet meer in mogen, landbouwverkeer wel. Bron voor deze informatie is de plaatselijke krant “De Woudklank”. Het onderstaande artikel kreeg ik via de mail van Geert

Het westelijke deel van de Alde Ie (op de kaart geel ingekleurd) blijft toegankelijk voor de bewoners van de vier woningen, c.q. boerderijen ter plekke. Het rode deel wordt afgesloten voor letterlijk alle gemotoriseerde verkeer met uitzondering van landbouwverkeer. Misschien moet ik maar een oude tractor op de kop zien te tikken …

Het westelijke gedeelte van de Alde Ie is in het vroege voorjaar voorzien van een mooi nieuw betonnen wegdek. Dat ziet er nu zo uit …

Ter hoogte van de Nieuwe Vaart gaat de weg over in het oorspronkelijke klinkerwegdek …

De resterende kilometer van de weg slingert zich groen begroeid door het landschap. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de afsluiting van de Alde Ie niets anders is dan een domme bezuinigingsmaatregel en dat de gemeente Opsterland zich wil vrijwaren van schadeclaims. Een gemotoriseerde rolstoel zou eens kunnen kantelen …

Hoe dan ook, ergens aan dit prachtige weggetje vond ik op 11 mei de kever met de mooie glanzende dekschilden

Intussen is duidelijk dat het hier gaat om een rietkever (Donacia spec.). Met dank aan ieder die zowel hier als bij Nederpix heeft meegedacht …

Zo lang de Alde Ie nog open is, zal ik er de komende tijd nog regelmatig eens langs gaan. Tegen de tijd dat de weg wordt afgesloten moet ik zo af en toe maar eens ‘op bezoek’ bij een van de aanwonenden, zodat ik toch nog eens kan rondscharrelen bij de altijd rijkelijk van krabbescheer voorziene Nieuwe Vaart …

Dorstige bloedcicade

Aan de ergste droogte is hier tijdelijk een eind gekomen, nadat talrijke buien gisteren ruim 22 mm regen brachten …

Dat lijkt deze dorstige bloedcicade – en dat is heel wat anders dan een bloeddorstige cicade, want die bestaat volgens mij niet – wel goed uit te komen …

Langzaam kroop hij naar een mooie ronde druppel die aan een blad hing …

Uitgerekend op het moment dat hij de druppel had bereikt, werden zowel de cicade als de druppel door een felle windvlaag van het zwiepende blad geblazen …

Skywatch Friday 149

Het was een week met over het algemeen vriendelijke stapelwolken …

We’ve had a week with most of the time friendly cumulonimbus clouds …

Een deel van de mooie voorjaarslucht werd weerspiegeld in een sloot…

A part of the friendly spring sky was reflected in the water …

De berm van de Alde Ie werd gekleurd door diverse bloemen …

The verge of a road was colored by different flowers…

De echte koekoeksbloem is één van de mooiste bloemen in die berm (Silene flos-cuculi) …

The campion (Silene flos-cuculi) is one of the most beautiful flowers in that verge …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Hommels bij de papavers

Sinds begin deze week bloeien de eerste grote oranje papavers in ons tuintje, ook die zijn een week of twee vroeger dan normaal …

Gistermiddag heb ik een eerste poging gedaan om daar een paar af en aan vliegende hommels te kieken …

Dat is al bijna net zo moeilijk als het fotograferen van grutto’s of zwaluwen in volle vlucht …
Als het zonnetje wil meewerken, hoop ik in het weekend nog eens een kansje te wagen.

Pijlsnelle zwaluwen

Begin mei waren we een weekendje te gast op landgoed De Merelhof bij Ruinen in Drenthe, waar voortdurend boerenzwaluwen door de lucht scheerden …

De jongste telg had er wel lol in om die luchtacrobatiek te bekijken …

In de paardenstal zaten verschillende nestjes met jongen …

Helaas zaten die nestjes op voor mij onbereikbare donkere plekjes, daarom restte me niets anders dan ze maar in volle vlucht te vangen …

Man man … wat zijn die beestjes snel en wat kunnen ze ongelooflijk rap hun koers wijzigen …

Van de ongeveer 100 foto’s die ik heb gemaakt, zijn er uiteindelijk drie door de keuring gekomen …   🙂