Nachtelijke mijmeringen

Terwijl we gisteravond na afloop van een feestje onder een fonkelende sterrenhemel huiswaarts reden, realiseerde ik me ineens dat het tijdens deze nacht van de nacht precies zeven jaar geleden is dat ik mijn meest spectaculaire poollichtfoto’s heb gemaakt …

Nadat ik donderdagavond 30 oktober 2003 enkele uren met succes op jacht was geweest naar poollicht, kwam ik tegen half twee ’s nachts thuis. Op het moment dat de sleutel in het slot van de voordeur stak, zag ik vanuit mijn ooghoek (of zou ik het gevoeld hebben?), dat er iets gebeurde aan de westelijke hemel. Plotseling was daar een gigantisch grote felrode lichtvlek verschenen … Ik kon mijn ogen niet geloven!

Om geen last te hebben van de ons huis omringende lichtvervuiling, ben ik meteen weer in de auto gestapt. Enkele minuten later stond ik vlak buiten Drachten midden op de weg tussen de weilanden in een surrealistisch aandoend decor te fotograferen …

Toen rond twee uur het rood in de lucht plaats begon te maken voor groen, ben ik maar eens rustig tegen de auto geleund om een shagje te draaien en me vervolgens een tijdje alleen maar te verwonderen over dit fantastische fenomeen …

Eén van de laatste foto’s die ik toen heb gemaakt, laat mooi zien hoe ver het poollicht zich naar het zuiden uitstrekte. Op de foto hieronder is bovenaan,  rechts van het midden het sterrenbeeld Orion te zien. Kijk binnenkort op een heldere avond maar eens waar dat staat …

Wie op deze druilerige dag het hele verhaal over mijn poollichtavonturen van oktober 2003 wil lezen kan hier terecht.
En intussen komt de volgende keer dat we in Nederland weer poollicht zullen kunnen zien elke nacht wat dichterbij … 🙂

Nat akkerland

Gisteren liet ik hier in het kader van Skywatch Friday een akker zien die er mooi droog bij lag. Dat was geen representatief beeld voor veel van de landerijen hier in de buurt, omdat die akker samen met de Merskenheide op een glooiïng in het terrein ligt …

Een lager gelegen akker ten zuiden van het Weinterper Skar bood een heel andere aanblik …

Behalve met de rijen maïsstoppels viel er hier ook leuk te spelen met de plassen in de diepe sporen …

De wisselende bewolking maakte het beeld compleet met voortjagende schaduwen …

Skywatch Friday 120

Een wolkenband weerspiegeld in een vennetje in het kleine natuurgebied de Merskenheide

A band of clouds reflected in the water at the small nature reserve Merskenheide in the northern part of the Netherlands …

Dezelfde wolkenband boven een akker ten noordwesten van de Merskenheide waar de mais pas was geoogst …

The same band of clouds above a field just north west of the nature reserve after the corn harvest …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend!… – … Enjoy your weekend!

Aan de zuidkant

Omdat het ook vandaag weer grijs en miezerig is, èn omdat ik vanmiddag een afspraak heb met het creatieve duo achter J&R Producties, blik ik hier nu toch maar even terug op afgelopen maandag. Het kuiertje in de tuin van Huize Olterterp was maar kort geweest, daarom had ik nog wel wat energie over voor een tweede kuiertje. Het was tenslotte mooi weer, en dat moet je zeker in deze tijd van het jaar volop meepakken. Daarom ben ik nog maar even naar het enkele kilometers verderop gelegen Weinterper Skar gereden …

Zoals vrijwel altijd zat er ook nu weer een steenrode heidelibel lekker in het zonnetje op de paal van Staatsbosbeheer, naast het pad dat naar de dobbe aan de noordkant van het gebied leidt …

Ik koos ditmaal voor het pad aan de zuidkant van de weg. Er viel onderweg nog genoeg te beleven, want ook op het pad zaten nog meerdere libellen. De meeste vlogen op zodra ik in de buurt kwam, maar eentje wilde nog wel even op de foto. Helaas voor de libel: die foto is vandaag niet door de ballotage gekomen. We naderen intussen het eerste vennetje …

Als we de twee dode bomen rechts van het pad hebben bereikt, zijn we bij het vennetje aangekomen. De lucht leent zich op dat moment net even goed voor een tegenlichtopname …

Nog een klein stukje verderop staat aan het eind van het eerste vennetje een van mijn favoriete bankjes. In de zon en uit de wind was het er maandagmiddag goed uit te houden …

Hoe lekker het er voor de tijd van het jaar ook zat, uiteindelijk moest ik toch weer huiswaarts. Met de zon in de rug is nu toch wel goed te zien dat de herfst toch wel degelijk zijn intrede heeft gedaan …

Bijna terug bij de auto kon ik het niet laten om nog even neer te knielen bij een zweefvlieg die zijn kostje bijeen scharrelde op een biggenkruid bloemetje …

Helemaal terug op het beginpunt werd ik opnieuw opgewacht door een steenrode heidelibel. Dit exemplaar had de afsluitboom als uitvalsbasis gekozen. Zou dit dan echt de laatste libel geweest zijn die ik dit jaar heb gefotografeerd …? Nu er voor de komende dagen opnieuw hogere temperaturen zijn voorspeld, heb ik daarover zo mijn twijfels …

Paalzitters bij Smalle Ee

Eigenlijk had ik voor vandaag een heel andere fotosessie in de planning. Maar nadat ik vanochtend mijn eerste wat wankele stappen had gezet, en in de tuin tot de constatering was gekomen dat het niet alleen grijs, maar ook koud was, besloot ik mijn plannen maar aan te passen. Onder het genot van een dampend bakje koffie heb ik even in overweging genomen om de rest van de dag maar lekker binnen te blijven. Er ligt tenslotte nog een aanzienlijke hoeveelheid zonnige foto’s van een tweede kuiertje van maandagmiddag …

Na een verkwikkende douche kwam ik echter tot de slotsom, dat het toch maar beter zou zijn om even een ommetje te maken. Even de benen strekken, even wat frisse lucht opsnuiven en toch maar even iets van het grijze weerbeeld van de dag laten zien. En dus stond ik rond het middaguur op het strandje bij Smalle Ee

Diep weggedoken in de kraag van mijn jas, die gelukkig ruim genoeg is om ook mijn camera droog te houden, liep ik naar de waterkant. Daar werd ik welkom geheten door zeven aalscholvers, die op de rij paaltjes stonden te balanceren …

Blijkbaar zagen ze me als aflossing van de wacht, want met korte tussenpozen gingen ze er één voor één vandoor …

Uiteindelijk bleef ik alleen achter bij de rij palen. Aflossing van de wacht … ze kunnen me wat! Er zou de rest van deze koude en natte dag geen wacht meer nodig zijn op het strandje van Smalle Ee. Tijd om naar huis te gaan en op te warmen …

Olterterp

Gistermiddag heb ik weer eens een kuiertje gemaakt in de tuin van huize Olterterp. Oorspronkelijk stond op deze plek het slot van de familie Van Boelens. Leden van deze familie bezaten een groot deel van het gebied in en rond Olterterp. Het park rond het landhuis is aangelegd in de stijl van de beroemde tuinarchitect Lucas Pieters Roodbaard Het slot werd in 1906 afgebroken en vervangen door een landhuis. Sinds de jaren negentig is het landhuis in gebruik als hoofdkwartier van de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea

Vorig jaar was ik hier op 28 oktober, drie dagen later dan nu dus, maar het verschil tussen toen en nu is groot. Een jaar geleden was het park volop in herfsttooi gehuld, terwijl op dit moment het groen nog overheerst. Kijk maar eens naar deze foto van 28 oktober 2009 …

Meer foto’s van vorig jaar zijn hier te zien. Toch vielen er ook nu wel wat fraaie herfstplaatjes te scoren. Bij het betreden van het park had het er alle schijn van dat de bakker net wat verse broodjes had gebracht. Omdat ik thuis al een paar broodjes had gehad, heb ik deze maar laten liggen …

Een stukje verderop stond een van de laatste vliegenzwammen nog stoer overeind. Helemaal puntgaaf was hij niet meer, de vraatschade aan de bovenkant laat zien dat ook hier het verval zijn intrede heeft gedaan …

Vanuit het juiste standpunt waren er toch ook nog wel wat mooie herfstbladeren te fotograferen …

Het was een heerlijk kuiertje op een mooie zonnige najaarsdag …

Lustrumviering

Een jaar nadat ik in oktober 2004 werd geconfronteerd met de diagnose MS, ben ik begonnen met bloggen. Dat is vandaag precies vijf jaar geleden. De achterliggende gedachte was dat ik dagelijks een fotokuiertje zou maken om in beweging te blijven en zo mijn conditie zo goed mogelijk op peil te houden. De eerste jaren lukte dat ook heel aardig, maar tegenwoordig sla ik ook wel eens een dagje over. Zoals elk jaar heeft de overgang naar het koudere en vochtige weer ook nu weer zijn weerslag op mijn lichamelijk welbevinden. Daarom doe ik nu in slechtere tijden af en toe eens een greep in mijn rijk gevulde foto-archief …

Helaas is “Afanja’s eerste weblog” in juni 2008 ten onder gegaan als gevolg van technische problemen bij de toenmalige provider. De teksten van die eerste jaren zijn daardoor verloren gegaan, maar gelukkig heb ik de foto’s nog. De foto’s van vandaag zijn de eerste foto’s die precies vijf jaar geleden op het weblog verschenen. Zo te zien hadden we in 2005 een veel beter druivenjaar dan in 2010 …

Zo, dat gezegd hebbende, ga ik me nu eens opmaken voor een bescheiden lustrumviering. Dat doe ik door rond 14:00 uur mijn jaarlijkse griepprik te halen. En omdat het in tegenstelling tot de verwachtingen stralend mooi weer is, knoop ik daar straks maar even een fotokuiertje aan vast, zodat hier morgen – als het een beetje meezit – weer verse foto’s verschijnen.