Grote sponszwam

Net als voorgaande jaren heb ik ook dit jaar weer gepoogd om de herfst en herfstplaatjes zo lang mogelijk buiten de deur en buiten mijn weblog te houden. Herfst … nat, donker, kil … ik heb er helemaal niets mee. Maar ja, na verloop van tijd valt er niet meer aan te ontkomen, want de paddenstoelen en zwammen schieten overal uit de grond. Daarom heb ik eerder deze week toch maar wat paddenstoelen gefotografeerd …

Eén van de meest wonderlijke zwammen is de grote sponszwam. Hij schijnt niet zo gek veel voor te komen, maar gelukkig ken ik een plekje waar hij zich elk jaar weer laat zien. Het exemplaar op deze foto’s is pakweg een kleine halve meter lang en een centimeter of vijftien hoog. Op de eerste foto is te zien, dat hij al wat in verval begint te raken. Ook de kleur begint al wat te veranderen van crèmekleurig naar bruin …

Van enige afstand ziet hij eruit als een bloemkool, of beter nog als een grote ouderwetse badspons. Van dichtbij doet hij wel wat denken aan schelpjesmacaroni. Hij schijnt nog eetbaar te zijn ook. Daar heb ik me echter maar niet aan gewaagd. Men zegt dat hij smaakt naar hazelnoten, en die hebben we zelf wel in de tuin, daarom heb ik de grote sponszwam maar mooi laten staan.

Springertjes

Nadat ik zaterdagmiddag een fotokuiertje had gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar om de blauwe knopen te fotograferen, heb ik gistermiddag weer eens een kijkje genomen bij de dobbe aan de noordkant van het gebied. Het was donker en grijs toen ik bij het vrijwel rimpelloze water van de dobbe aankwam …

Aan de overkant van de dobbe werd het water af en toe even in beweging gebracht door een paar kuifeenden die daar heen en weer zwommen. De dodaars was er ook nog, die liet zich nu eens hier en dan weer daar zien, om vervolgens weer onder te duiken. Hij liet zich met de camera niet vangen, dat deden de kuifeenden wel …

Nadat ik het geheel een tijdje vanaf het bankje had zitten aanschouwen en mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, heb ik even wat rond gescharreld in het lange gras aan de oever van de dobbe. Hier en daar schoot een sprinkhaantje voor mijn voeten weg …

Toen ik er eentje in het vizier kreeg, ben ik even voorzichtig neergeknield om hem te portretteren. Zoals gebruikelijk probeerde ook dit exemplaar zich te verstoppen achter elke grasspriet die maar voor handen was. Onder het motto ‘de aanhouder wint’, heb ik toch weer een paar aardige portretjes weten te scoren …

Terwijl ik enige tijd later weer op weg was naar de auto, was het zonnetje doorgebroken. De wolken die ons dagenlang grijs en nat weer hadden gebracht, waren ineens in rap tempo doorgeschoven in zuidelijke richting …

Net als zaterdag gebruikte ik aan het eind van de kuier de afsluitboom ook nu weer als zitplaats om even uit te blazen. Zaterdag streek er een heidelibel rechts van me neer, nu waren dat er wel twee. Samen vormden ze een mooi paringsrad …

Terwijl ik dit tweetal op de foto zette, zette Geert zijn auto enkele meters verderop in de berm. Na een ferme handdruk liet Geert zich voorzichtig naast me op de afsluitboom neerzakken. Gelukkig …, de haken en kettingen waarmee de afsluitboom tussen de palen hangt hielden het. Nadat we een tijdlang genoeglijk hadden zitten bijpraten, ging ieder zijns weegs: Geert liep naar de dobbe, ik reed naar huis.

Libel op een paaltje

Twee kuiertjes op één dag … dat was meteen weer wat al teveel van het goede, merkte ik toen ik even later weer bij de auto was. Omdat het zonnetje op dat moment weer volop scheen, ben ik eerst maar eens even lekker op de afsluitboom aan het begin van het pad gaan zitten. Even genieten van een rokertje en mijn benen wat tot rust laten komen …

Al snel kreeg ik gezelschap van een heidelibel die neerstreek op een van de palen waar de afsluitboom aan vast zit. Omdat het wel eens een van de laatste libellen kan zijn die dit jaar voor me willen poseren, heb ik mezelf toch maar weer even overeind gehesen om de camera in positie te brengen …

Nadat ik even wat te dicht bij hem was gekomen voor het bovenstaande portret, verhief de libel zich even van zijn zonnige plekje. Terwijl ik terug schoof naar het midden van de afsluitboom, streek de libel even later neer op de zijkant van de paal. Het spreekt voor zich, dat het beestje ook daar niet veilig was voor mijn camera …

Rest nog de vraag om wat voor heidelibel het hier gaat. Ik twijfel tussen de bruinrode heidelibel en de steenrode heidelibel.
Wie het weet, mag het zoals altijd zeggen …

Langs het pad

De plassen zoveel mogelijk mijdend liet ik de blauwe knopen in het blauwgrasveldje zaterdagmiddag achter me. Terwijl ik terug scharrelde naar de auto, werd mijn aandacht op een bepaald moment getrokken door een fors uitgevallen zweefvlieg op een vrolijk geel bloemetje naast het pad …

Terwijl het opnieuw even zachtjes begon te sputteren, wilde de zweefvlieg wel even poseren op het zacht heen en weer wiegende gewoon biggenkruid

Iets verderop trof ik een wat kleinere zweefvlieg aan. Hij bleef net lang genoeg zitten om er één foto te kunnen maken. Gelukkig was hij meteen haarscherp, zodat de kleine druppeltjes die hem sieren goed tot hun recht komen …

Blauwe knopen

Nadat de lucht boven de Leijen weer wat was opgeklaard, ben ik terug gegaan naar de auto. Via ommelandse wegen ben ik vervolgens naar het Weinterper Skar gereden. Daar kwam ik een uurtje later aan …

Omdat het ook in de blauwgraslandjes momenteel nog steeds erg nat is, is er nog niet overal in het Weinterper Skar gemaaid. Dat bood mij de gelegenheid om nog wat blauwe knopen op de gevoelige plaat vast te leggen. De blauwe knoop staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …

Veel van de bloemen waren intussen al uitgebloeid, maar desondanks lag er nog een paarse waas over een deel van één van de blauwgraslandjes. De bloemen die nog wel bloeiden kregen regelmatig bezoek van de laatste insecten die er in het rond vlogen …

Er fladderden zelfs nog een paar geaderde witjes van bloem naar bloem, waarvan er eentje wel even wilde poseren …

Veel van de bloemen die al waren uitgebloeid, waren in trek bij spinnen …

Eén spin had zich met een prooi aan de onderkant van een nog bloeiende blauwe knoop genesteld …

Mijn dag was weer goed, want met de foto’s van de blauwe knoop heb ik de gang der seizoenen in het Weinterper Skar weer aardig rond voor dit jaar.

Schuilen bij Doktersheide

Langzaam maar zeker neemt de kracht in mijn benen weer toe, terwijl de pijn geleidelijk minder wordt. Nadat ik de afgelopen week goeddeels in huis heb doorgebracht, werd het dus tijd om weer eens een ommetje te maken. Kijkend naar de buienradar leek het me wijs om te kiezen voor een plekje waar ik in geval van nood even droog zou kunnen zitten. Ik koos voor het prieeltje dat bij Doktersheide op palen in het water staat. Het uitzicht was er weer prachtig …

Terwijl ik rustig over het water stond te turen, passeerde ma fuut met haar puberjongen. Ze zwommen in de richting van het eilandje. Ergens halverwege de fuiken en het eilandje begon het drietal onder leiding van ma te vissen …

Veel was er van de visactiviteiten niet te zien, daarvoor was de afstand te groot. Bovendien kwam er inmiddels een bui opzetten, zodat het tijd werd om me even terug te trekken in het prieeltje …

Die terugtrekkende beweging moest ik even gebukt maken, want aan de rand van het dak hingen weer talloze spinnen in een schier eindeloze wirwar van webben en spinrag …

Toen het eind van de bui korte tijd later in zicht kwam, verscheen er in de richting van Eastermar iets wat vaag leek op een regenboog …

Nadat er even later nog een fuut in de hoogste versnelling was gepasseerd, heb ik de auto weer opgezocht en ben ik op weg gegaan naar een volgende tussenstop …

Skywatch Friday 115

Vandaag twee foto’s van een windmotor tegen een wisselend bewolkte lucht in de Jan Durkspolder

Today two shots of a windpump or wind engine in the Jan Durkspolder in the northern part of the Netherlands …

De windmotor wordt gebruikt om het waterpeil in dit waterrijke gebied te reguleren. Ooit draaiden er een paar honderd windmotoren in Fryslân, momenteel zijn dat er nog maar ongeveer 25 …

The windpump or wind engine is used to regulate the waterlevel in this low and wet area. Once there were a few hundred of these windpumps in the province Fryslân. At the moment there are only about 25 of them …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend!… – … Enjoy your weekend!